طولانی شدن مسیر برای کودکان و حتی بزرگ‌ترها وقتی سخت می‌شود که همه سرگرمی به تلفن همراه وابسته باشد. بازی‌های خانوادگی برای سفر و جاده باید ساده، کم‌وسیله و قابل اجرا در فضای محدود خودرو باشند؛ مهم‌تر از همه، نباید حواس راننده را پرت کنند.

فهرست زیر بیشتر بر بازی‌های کلامی، حافظه‌ای و مشاهده‌ای تکیه دارد؛ بازی‌هایی که در خودرو، اتوبوس یا توقف‌های بین راه می‌توانند مسیر را کوتاه‌تر کنند و اعضای خانواده را در یک سرگرمی مشترک نگه دارند.

بهترین بازی‌های خانوادگی برای سفر و جاده کدام‌اند؟

۲۰ سؤال برای حدس زدن

یک نفر در ذهنش نام یک آدم، حیوان، وسیله یا مکان را انتخاب می‌کند و بقیه فقط با سؤال‌هایی پاسخ‌پذیر با «بله» یا «خیر» تلاش می‌کنند آن را حدس بزنند. برای کودکان، موضوع را محدود کنید؛ مثلاً فقط حیوانات یا وسایل خانه را انتخاب کنید تا بازی بیش از حد دشوار نشود.

برای جلوگیری از طولانی شدن هر دور، می‌توانید تعداد سؤال‌ها را به ۱۰ یا ۱۵ مورد کاهش دهید. کسی که پاسخ را پیدا می‌کند، انتخاب‌کننده موضوع در دور بعدی خواهد بود.

زنجیره کلمات

یک نفر کلمه‌ای می‌گوید و نفر بعد باید کلمه‌ای را با آخرین حرف آن شروع کند؛ برای نمونه، «کتاب»، «باد»، «درخت» و «خانه». اگر بازی برای کودکان کم‌سن دشوار است، قانون را ساده‌تر کنید و از آن‌ها بخواهید فقط کلمه‌ای مرتبط با کلمه قبلی بگویند.

می‌توان برای هر دور موضوع تعیین کرد؛ مانند خوراکی‌ها، شهرها، حیوانات یا وسایل سفر. این تغییر کوچک باعث می‌شود بازی هم آموزشی‌تر شود و هم سریع از تکرار نیفتد.

داستان‌سازی نوبتی

یک نفر داستان را با یک جمله شروع می‌کند؛ مثلاً «صبح زود، چمدان کوچکی جلوی در خانه پیدا شد». هر مسافر در نوبت خود فقط یک یا دو جمله به داستان اضافه می‌کند. بهتر است پیش از شروع توافق کنید که داستان قرار نیست ترسناک یا ناراحت‌کننده باشد، مخصوصاً اگر کودکان کوچک‌تر همراه گروه هستند.

برای خلاقانه‌تر شدن بازی، سه واژه اجباری تعیین کنید؛ مثلاً «کوه»، «بادبادک» و «دوچرخه». بازیکنان باید این واژه‌ها را به‌تدریج وارد داستان کنند، بدون اینکه روایت از هم گسسته شود.

من کی هستم؟ بدون کارت

یک نفر نام یک شخصیت شناخته‌شده، حیوان یا شغل را انتخاب می‌کند و دیگران با سؤال‌های کوتاه سعی می‌کنند هویت او را پیدا کنند. اگر انتخاب شخصیت‌ها برای بعضی اعضای خانواده سخت است، موضوع را به چیزهای آشنا مثل «پزشک»، «آشپز»، «گربه» یا «قهرمان یک داستان» محدود کنید.

در این بازی لازم نیست از برگه‌ای روی پیشانی استفاده شود؛ همین که انتخاب‌کننده پاسخ‌ها را فقط با «بله»، «خیر» یا «گاهی» بدهد، بازی پیش می‌رود و وسایل کوچک هم داخل خودرو پخش نمی‌شوند.

بازی پیدا کردن رنگ و شکل

یک نفر رنگ یا شکل مشخصی را اعلام می‌کند و مسافران در اطراف مسیر، نمونه‌هایی از آن را پیدا می‌کنند؛ برای مثال خودروی سفید، تابلوی مثلثی یا خانه‌ای با سقف قرمز. این بازی بهتر است به‌صورت نوبتی و بدون امتیازدهی سخت‌گیرانه انجام شود.

برای ایمنی، بازیکنان نباید به جلو خم شوند، از جای خود بلند شوند یا برای دیدن چیزی به شیشه و در خودرو فشار بیاورند. راننده هم نباید در شمارش شرکت کند؛ یک سرنشین می‌تواند موارد پیدا‌شده را ثبت یا اعلام کند.

بازی‌های حافظه‌ای مناسب مسیرهای طولانی

من به سفر می‌روم و با خودم می‌برم...

نفر اول جمله را با یک وسیله کامل می‌کند؛ مثلاً «من به سفر می‌روم و با خودم کلاه می‌برم». نفر بعد باید مورد قبلی را تکرار کند و یک وسیله تازه به آن اضافه کند. هرچه فهرست طولانی‌تر شود، به خاطر سپردن ترتیب وسایل دشوارتر و خنده‌دارتر می‌شود.

برای کودکان، می‌توانید به‌جای حذف بازیکن، فقط یک امتیاز کم کنید یا اجازه دهید گروه به او کمک کند. هدف این بازی همراه کردن همه است، نه برنده شدن یک نفر به قیمت کنار گذاشته شدن بقیه.

حافظه تصویری از توقف کوتاه

در یک توقف، خانواده می‌تواند برای چند ثانیه به چند وسیله یا بخش مشخص از محیط نگاه کند. بعد از سوار شدن، هرکس باید هرچه به یاد دارد بگوید؛ از رنگ تابلو و شکل مغازه تا تعداد صندلی‌های یک محل استراحت.

این بازی را فقط در جای امن و هنگام توقف کامل انجام دهید. در حال حرکت، تمرکز باید روی مسیر باشد و هیچ‌کس نباید برای دیدن جزئیات از صندلی خود خارج شود.

چطور بازی مناسب را بر اساس شرایط سفر انتخاب کنیم؟

  • برای مسیرهای شلوغ: بازی‌های کلامی مانند زنجیره کلمات و ۲۰ سؤال، چون به نگاه کردن مداوم به بیرون نیاز ندارند.
  • برای کودکان کم‌سن: پیدا کردن رنگ‌ها، شکل‌ها و وسایل آشنا، با قانون‌های کوتاه و قابل فهم.
  • برای گروه‌های سنی متفاوت: داستان‌سازی نوبتی، چون هرکس می‌تواند متناسب با توانایی خودش جمله اضافه کند.
  • برای مسیرهایی که احتمال تهوع در خودرو وجود دارد: بازی‌های شنیداری و حافظه‌ای، نه کتاب‌خوانی، کار با صفحه‌نمایش یا نگاه طولانی به اشیای نزدیک.

چند قانون ساده برای بازی امن در خودرو

بازی زمانی ارزشمند است که به خستگی و بی‌نظمی بیشتر منجر نشود. پیش از حرکت، یک نفر را به‌عنوان هماهنگ‌کننده انتخاب کنید تا نوبت‌ها را مشخص کند و در صورت نیاز بازی را عوض کند.

  • راننده در بازی‌های رقابتی، شمارش امتیاز یا جست‌وجوی اشیا شرکت نکند.
  • از بازی‌هایی که نیاز به ایستادن، جابه‌جایی در خودرو یا استفاده از وسایل ریز دارند، صرف‌نظر کنید.
  • اگر کسی خواب‌آلود، بی‌حوصله یا دچار تهوع شد، اصرار به ادامه بازی نداشته باشید.
  • برای مسیرهای طولانی، چند بازی کوتاه انتخاب کنید و هر بازی را پیش از خسته‌کننده شدن تغییر دهید.

جمع‌بندی؛ سرگرمی کم‌دردسر برای مسیر بعدی

بازی‌های خانوادگی برای سفر و جاده لازم نیست پرهزینه یا پیچیده باشند. ۲۰ سؤال، زنجیره کلمات، داستان‌سازی نوبتی و بازی‌های حافظه‌ای بدون موبایل هم اجرا می‌شوند و هم امکان مشارکت کودکان و بزرگ‌ترها را فراهم می‌کنند؛ به شرطی که ایمنی خودرو و تمرکز راننده همیشه مقدم باشد.