برنامهریزی رفتن به بیمارستان هنگام شروع علائم زایمان فقط به بستن ساک محدود نمیشود؛ باید بدانید کدام نشانهها نیاز به تماس فوری دارند، انقباضها را درست اندازه بگیرید و مسیر رسیدن به مرکز درمانی را از قبل مشخص کنید. زمان رفتن برای همه یکسان نیست و به هفته بارداری، تعداد زایمانهای قبلی، فاصله خانه تا بیمارستان و دستور پزشک بستگی دارد.
اگر دردهای منظم و رو به افزایش شروع شده، کیسه آب پاره شده، خونریزی دارید یا حرکت جنین کمتر از معمول است، برای تصمیمگیری با ماما، پزشک یا بخش زایمان تماس بگیرید. این مطلب جایگزین دستور اختصاصی تیم درمان نیست؛ اگر پزشک برای شما زمان یا نشانه متفاوتی تعیین کرده است، همان دستور اولویت دارد.
برنامهریزی رفتن به بیمارستان هنگام شروع علائم زایمان از چه زمانی شروع میشود؟
بهتر است برنامه را چند هفته پیش از موعد احتمالی زایمان آماده کنید، نه زمانی که دردها شدید شدهاند. نام بیمارستان، شماره تماس بخش زایمان، روش پذیرش، مدارک لازم، مسیر اصلی و مسیر جایگزین را در تلفن همراه و روی کاغذ داشته باشید.
- یک راننده اصلی و دستکم یک نفر جایگزین مشخص کنید.
- اگر فرزند دیگری در خانه است، محل نگهداری و فرد مسئول او را از قبل هماهنگ کنید.
- هزینه رفتوآمد، شارژ تلفن و مدارک پزشکی را در دسترس بگذارید.
- اگر مسیر طولانی، پرترافیک یا خارج از شهر است، درباره زمان حرکت با پزشک یا ماما زودتر مشورت کنید.
ساک مادر و نوزاد بهتر است نزدیک در خروجی باشد. بااینحال، در شرایط هشدار نباید برای کامل کردن ساک یا جمعکردن وسایل ضروری معطل بمانید؛ سلامت مادر و جنین اولویت دارد.
انقباضها را چگونه ثبت کنیم تا زمان حرکت روشنتر شود؟
فاصله انقباضها را از شروع یک انقباض تا شروع انقباض بعدی اندازه بگیرید و مدت هر انقباض را جداگانه یادداشت کنید. چند انقباض پشتسرهم را در تلفن همراه ثبت کنید تا مشخص شود دردها منظمتر، طولانیتر و شدیدتر میشوند یا نه.
برای بسیاری از زنان در نخستین زایمان، الگوی شناختهشده «۵-۱-۱» میتواند یک راهنمای اولیه باشد: انقباضها تقریباً هر پنج دقیقه تکرار شوند، هرکدام حدود یک دقیقه طول بکشند و این وضعیت حدود یک ساعت ادامه پیدا کند. این قاعده برای همه مناسب نیست؛ در زایمانهای بعدی، بهدلیل احتمال پیشرفت سریعتر، ممکن است لازم باشد زودتر راهی شوید. فاصله زیاد از بیمارستان یا توصیه متفاوت پزشک هم زمان حرکت را تغییر میدهد.
تفاوت دردهای تمرینی و شروع زایمان
دردهای تمرینی معمولاً الگوی ثابتی ندارند و ممکن است با استراحت، تغییر وضعیت یا گذشت زمان کمتر شوند. انقباضهای زایمانی معمولاً منظمتر میشوند و بهتدریج شدت و مدت آنها افزایش پیدا میکند، اما تشخیص قطعی فقط با بررسی تیم درمان ممکن است. برای تصمیمگیری، فقط به شدت درد تکیه نکنید؛ نظم انقباضها و علائم همراه هم اهمیت دارند.
چه نشانههایی رفتن فوری به بیمارستان را ضروری میکنند؟
در موارد زیر منتظر کامل شدن الگوی انقباضها نمانید و با مرکز درمانی تماس بگیرید یا در صورت شدت علائم، از اورژانس کمک بخواهید:
- پاره شدن کیسه آب یا خروج مایع مداوم، حتی بدون انقباض دردناک
- مایع سبز، قهوهای، بدبو یا همراه با خون
- خونریزی واژینال قابلتوجه، شبیه خونریزی قاعدگی یا بیشتر
- کاهش واضح حرکات جنین یا تغییر محسوس در الگوی معمول حرکتها
- درد شدید و مداوم، فشار شدید لگنی یا احساس نیاز به زور زدن
- بیرونزدگی یا مشاهده بند ناف از واژن
- سردرد شدید، تاری دید، درد بالای شکم، تنگی نفس ناگهانی یا تورم غیرمعمول
- شروع علائم زایمان پیش از ۳۷ هفته بارداری
در صورت مشاهده بند ناف، زور نزنید و آن را به داخل برنگردانید؛ برای دریافت کمک فوری با اورژانس تماس بگیرید. همچنین پس از پاره شدن کیسه آب، زمان، رنگ و مقدار مایع را یادداشت کنید، از تامپون یا وارد کردن هر چیزی به واژن استفاده نکنید و درباره حمام یا رابطه جنسی از دستور تیم درمان پیروی کنید.
هنگام حرکت به سمت بیمارستان چه کارهایی انجام دهیم؟
پیش از خروج، با بخش زایمان تماس بگیرید و علائم، هفته بارداری، تعداد زایمانهای قبلی و زمان شروع آنها را بگویید. کارت شناسایی، مدارک بارداری، نتیجه آزمایشها، داروهای مصرفی و تلفن همراه را بردارید؛ اما اگر علامت خطر وجود دارد، آمادهسازی وسایل نباید مراجعه را عقب بیندازد.
همراه شما باید رانندگی کند و در مسیر، وضعیت انقباضها و حال عمومیتان را زیر نظر داشته باشد. کمربند ایمنی را درست ببندید؛ بخش پایینی کمربند باید زیر شکم و روی استخوان لگن قرار بگیرد، نه روی شکم. اگر دردها بسیار شدید شدهاند، احساس فشار برای دفع یا زور زدن دارید، خونریزی قابلتوجه است یا وضعیت جنین نگرانکننده به نظر میرسد، بهجای خودروی شخصی از اورژانس کمک بگیرید.
اگر به بیمارستان رسیدیم اما هنوز زایمان فعال شروع نشده بود
ممکن است پس از ارزیابی، تیم درمان تشخیص دهد هنوز زمان بستری نیست و توصیه کند در خانه تحت نظر بمانید. این نتیجه به معنی بیاهمیت بودن علائم نیست؛ مرحله ابتدایی زایمان میتواند طولانی و متغیر باشد و تصمیم خروج دوباره باید بر اساس دستور مرکز درمانی انجام شود.
پیش از بازگشت، دقیقاً بپرسید چه زمانی دوباره تماس بگیرید، در چه شرایطی فوراً مراجعه کنید و اگر کیسه آب پاره شد یا حرکات جنین تغییر کرد چه اقدامی داشته باشید. دستورهای شفاهی را در تلفن یادداشت کنید تا در شرایط خستگی یا اضطراب فراموش نشوند.
جمعبندی: برنامهریزی رفتن به بیمارستان هنگام شروع علائم زایمان یعنی از قبل راننده، مسیر، شماره تماس و مراقبت از کودک را مشخص کنید؛ سپس انقباضها را ثبت کنید و در صورت پارگی کیسه آب، خونریزی، کاهش حرکت جنین یا هر علامت هشدار، منتظر یک الگوی ثابت نمانید. زمان دقیق مراجعه را با شرایط شخصی و نظر تیم درمان هماهنگ کنید.
