نفس کشیدن آن‌قدر پیوسته و بی‌وقفه اتفاق می‌افتد که معمولاً تا زمانی که دشوار نشود، متوجه ارزش آن نیستیم. تمرین شکرگزاری برای هوایی که تنفس می‌کنیم از ما می‌خواهد چند دقیقه از عادت همیشگیِ بی‌توجهی فاصله بگیریم و به نعمتی توجه کنیم که بدون تلاش آگاهانه در اختیارمان است.

در این تمرین، قرار نیست نفس‌ها را تغییر بدهید یا به خودتان فشار بیاورید. کافی است جریان طبیعی تنفس را احساس کنید و با قدردانی، حضور هوا و نقش آن در ادامه زندگی را به یاد بیاورید.

چرا شکرگزاری برای هوایی که تنفس می‌کنیم ارزش توجه دارد؟

بسیاری از نعمت‌های روزمره به دلیل تکرار، نامرئی می‌شوند. هوا نمونه‌ای روشن از همین واقعیت است: تا وقتی تنفس بدون مشکل انجام می‌شود، ذهن کمتر به آن توجه می‌کند؛ اما همین فرایند ساده امکان حرف زدن، راه رفتن، خوابیدن و در آغوش گرفتن عزیزان را فراهم می‌کند.

قدردانی در اینجا به معنای انکار آلودگی هوا، بیماری‌های تنفسی یا دشواری‌های واقعی زندگی نیست. ارزش تمرین در این است که برای لحظه‌ای، ذهن را از کمبودها و نگرانی‌ها به یک واقعیت حاضر و قابل لمس برمی‌گرداند.

تمرین روز بیست‌وسوم را چطور انجام دهیم؟

  1. یک زمان کوتاه انتخاب کنید: صبح پس از بیدار شدن، پیش از خواب یا در میانه روز، یک تا سه دقیقه برای این تمرین کافی است.
  2. وضعیت راحتی داشته باشید: بنشینید یا بایستید و اجازه دهید بدن در حالت طبیعی بماند. لازم نیست صاف نشستن یا تکنیک خاصی را رعایت کنید.
  3. به نفس طبیعی توجه کنید: ورود و خروج هوا را بدون تغییر دادن سرعت یا عمق تنفس احساس کنید.
  4. قدردانی را بیان کنید: در ذهن خود بگویید: «برای هوایی که به من امکان زندگی و نفس کشیدن می‌دهد، سپاسگزارم.» می‌توانید جمله‌ای با زبان خودتان بسازید.
  5. به زندگی روزمره برگردید: پس از چند نفس عادی، تمرین را تمام کنید و کارتان را ادامه دهید. هدف، ایجاد آرامش اجباری یا رسیدن به حالت خاصی نیست.

در طول روز چگونه این تمرین را به یاد بیاوریم؟

برای اینکه تمرین به یک جمله تشریفاتی محدود نشود، آن را به موقعیت‌های مشخص وصل کنید. هر بار که پنجره را باز می‌کنید، از پله‌ها بالا می‌روید، ورزش سبک انجام می‌دهید یا پیش از صحبت کردن مکث می‌کنید، یک لحظه به تنفس خود توجه کنید.

در خانواده هم می‌توان این عادت را ساده و بدون اجبار انجام داد. مثلاً والدین می‌توانند هنگام پیاده‌روی فقط از کودک بپرسند: «الان می‌توانی جریان نفست را احساس کنی؟» سپس هرکس یک جمله کوتاه درباره چیزی که بابت آن سپاسگزار است بگوید.

یک جمله کوتاه برای استفاده روزانه

اگر در طول روز فرصت کافی ندارید، همین عبارت را آرام تکرار کنید: «از هوایی که اکنون با آن زندگی می‌کنم، سپاسگزارم.» بعد، یک نفس معمولی بکشید و توجه خود را به کاری که انجام می‌دهید برگردانید.

چه نکته‌ای را نباید نادیده گرفت؟

این تمرین با حبس کردن نفس، نفس‌های عمیق اجباری یا تلاش برای کنترل بدن انجام نمی‌شود. اگر توجه به تنفس باعث اضطراب، سرگیجه یا ناراحتی شما شد، تمرین را متوقف کنید و به تنفس عادی برگردید.

همچنین قدردانی نباید جای مراقبت واقعی را بگیرد. هوای آلوده همچنان می‌تواند برای برخی افراد، به‌ویژه کودکان، سالمندان و مبتلایان به بیماری‌های تنفسی، آزاردهنده باشد؛ بنابراین در چنین شرایطی رعایت توصیه‌های بهداشتی اهمیت خود را حفظ می‌کند.

جمع‌بندی تمرین شکرگزاری برای هوایی که تنفس می‌کنیم

شکرگزاری برای هوایی که تنفس می‌کنیم تمرینی کوتاه برای دیدن ارزش چیزی است که معمولاً از حضورش غافل می‌شویم. چند لحظه توجه به نفس طبیعی، بیان یک جمله سپاسگزاری و ادامه دادن روز بدون فشار، برای انجام این تمرین کافی است؛ مهم‌ترین نتیجه آن نیز ایجاد توجهی آگاهانه‌تر به همین لحظه و زندگی روزمره است.