روز اول معجزه شکرگزاری: شمردن نعمت‌ها با یک تمرین ساده شروع می‌شود: نوشتن ده چیزی که در زندگی دارید و بابتشان قدردان هستید. هدف فقط تهیه یک فهرست مثبت‌اندیشانه نیست؛ قرار است برای هر نعمت، دلیل ارزشمند بودنش را هم پیدا کنید.

در روش پیشنهادی راندا برن، فرد هر مورد را با دقت می‌خواند و عبارت «متشکرم» را با توجه به همان نعمت تکرار می‌کند. می‌توان این تمرین را صبح انجام داد یا زمانی را انتخاب کرد که چند دقیقه بدون عجله در اختیار دارید.

روز اول معجزه شکرگزاری چگونه انجام می‌شود؟

یک دفتر یا فایل ثابت برای تمرین انتخاب کنید و فهرست را با چیزهایی بنویسید که واقعاً در زندگی شما وجود دارند؛ از یک رابطه امن و سلامت نسبی گرفته تا خانه، امکان یادگیری، یک دوست قابل اعتماد یا حتی یک صبح آرام.

  1. ده نعمت یا داشته واقعی خود را یادداشت کنید.
  2. کنار هر مورد، بنویسید چرا بابت آن شکرگزار هستید.
  3. هر مورد را آهسته بخوانید و چند ثانیه به اثر آن در زندگی‌تان فکر کنید.
  4. پس از خواندن هر مورد، با توجه بگویید: «متشکرم».

نوشتن «خانواده‌ام» به‌تنهایی ممکن است خیلی کلی باشد. جمله‌ای مانند «برای گفت‌وگوی دیشب با مادرم شکرگزارم، چون احساس کردم شنیده می‌شوم» توجه را از یک عنوان عمومی به یک تجربه مشخص می‌برد.

در فهرست شمردن نعمت‌ها چه چیزهایی بنویسیم؟

قرار نیست همه موارد بزرگ یا چشمگیر باشند. بخشی از ارزش تمرین در این است که داشته‌های معمولی و کم‌توجه‌مانده را دوباره ببینیم؛ چیزهایی که به دلیل تکرار، دیگر به چشم نمی‌آیند.

  • یک رابطه یا فردی که در روزهای سخت پشتیبان شماست
  • توانایی یا فرصتی برای کار، یادگیری و رشد
  • خانه، غذای کافی، خواب یا زمانی برای استراحت
  • یک خاطره خوب یا تجربه‌ای که از آن چیزی آموخته‌اید
  • امکان تماس با عزیزی که از شما دور است
  • یک اتفاق کوچک لذت‌بخش، مثل نور صبح، چای گرم یا چند دقیقه سکوت

قدردانی به معنای نادیده گرفتن مشکلات نیست. ممکن است فرد هم‌زمان بابت یک رابطه ارزشمند شکرگزار باشد و از بخشی از همان رابطه ناراحت یا نگران باشد. این تمرین قرار نیست دشواری‌های واقعی را انکار کند یا جای تصمیم‌گیری و حل مسئله را بگیرد.

چطور شکرگزاری را از یک فهرست تکراری جدا کنیم؟

اگر هر روز همان ده مورد را بدون توجه کپی کنید، تمرین به کاری مکانیکی تبدیل می‌شود. لازم نیست هر روز زندگی کاملاً تازه‌ای داشته باشید؛ کافی است زاویه نگاه یا دلیل قدردانی را تغییر دهید.

دلیل نعمت را دقیق بنویسید

به جای «برای شغلم شکرگزارم»، بنویسید «برای درآمدی که بخشی از هزینه‌های ضروری خانه را پوشش می‌دهد شکرگزارم». جزئیات، توجه شما را به فایده واقعی آن داشته برمی‌گرداند.

نعمت‌های کوچک را جدی بگیرید

وقتی فقط موفقیت‌های بزرگ را وارد فهرست می‌کنید، ممکن است در روزهای دشوار چیزی برای نوشتن پیدا نکنید. یک گفت‌وگوی صمیمی، بدن توانمند، فرصت عذرخواهی یا یک کار نیمه‌تمام که بالاخره انجام شده نیز می‌تواند موضوع قدردانی باشد.

اجبار به مثبت بودن را کنار بگذارید

اگر حال خوبی ندارید، لازم نیست جملات اغراق‌آمیز بنویسید. می‌توانید با جمله‌ای صادقانه شروع کنید: «امروز روز سختی بود، اما از این‌که توانستم با یک نفر صحبت کنم ممنونم.» صداقت، تمرین را قابل ادامه‌تر می‌کند.

بهترین زمان و شکل انجام تمرین روز اول

صبح می‌تواند زمان مناسبی باشد، چون فهرست به توجه شما جهت می‌دهد؛ بااین‌حال الزام خاصی وجود ندارد. شب، پیش از خواب، هم فرصت خوبی برای مرور اتفاق‌ها و یافتن چند نکته مثبت روز است.

برای خانواده‌ها می‌توان این کار را به شکل کوتاه و اختیاری انجام داد: هر عضو خانواده یک مورد را بگوید، بدون آن‌که کسی مجبور به توضیح شخصی یا احساسی شود. هدف، مقایسه کردن فهرست‌ها یا سنجیدن میزان مثبت بودن افراد نیست.

اگر نوشتن برایتان دشوار است، صدای خود را ضبط کنید یا فهرست را در تلفن همراه بنویسید. انتخاب قالب مهم نیست؛ منظم بودن، مشخص بودن دلیل قدردانی و چند لحظه مکث روی هر مورد اهمیت بیشتری دارد.

جمع‌بندی روز اول معجزه شکرگزاری

در روز اول معجزه شکرگزاری، ده نعمت واقعی را بنویسید، دلیل قدردانی از هرکدام را مشخص کنید و با توجه از آن تشکر کنید. شمردن نعمت‌ها قرار نیست مشکلات را پاک کند؛ تمرینی است برای این‌که در کنار دیدن کمبودها، داشته‌ها و حمایت‌های موجود را هم از دست ندهید.