پادکست فمیلیمگ
چرا فقط برای چند دقیقه سراغ گوشی میرویم اما زمان زیادی در شبکههای اجتماعی میگذرانیم؟ در این اپیزود فمیلیمگ درباره اسکرول بیپایان، عادت به چک کردن موبایل و یک راه ساده برای کنترل بهتر این رفتار صحبت میکنیم.
۲۵ شهریور ۱۴۰۵ · ۴:۲۷ · ۱ پخش
تا حالا شده گوشی رو فقط برای دیدن ساعت برداری، اما چند دقیقه بعد متوجه بشی هنوز در حال اسکرول کردن هستی؟ این اتفاق برای خیلی از ما آشناست.
در این قسمت از پادکست فمیلیمگ درباره این صحبت میکنیم که چرا کنار گذاشتن گوشی و شبکههای اجتماعی گاهی آنقدر سخت میشود، چرا در هر لحظه خالی ناخودآگاه سراغ موبایل میرویم و چطور میتوانیم بدون حذف کامل اینترنت، کنترل بیشتری روی این عادت داشته باشیم.
در پایان اپیزود هم یک تمرین بسیار ساده پیشنهاد میکنیم که میتوانید همین امشب امتحانش کنید.
شده گوشی رو برداری فقط ساعت رو نگاه کنی...
ولی چند دقیقه بعد به خودت بیای و ببینی هنوز داری صفحه رو بالا میکشی؟
یک ویدیو...
یکی دیگه...
و بعد یکی دیگه.
و عجیبتر اینکه بعضی وقتها حتی یادت نمیاد اصلاً چرا گوشی رو برداشتی.
فقط میدونی قرار بود یک کار کوچیک انجام بدی...
ولی حالا بیست دقیقه گذشته.
سؤال اینجاست:
چرا انقدر سخت میتونیم گوشی رو کنار بذاریم؟
خیلی وقتها جواب سادهای برای خودمون داریم.
میگیم:
«من اراده ندارم.»
«خیلی وقتمو تلف میکنم.»
«از فردا کمتر گوشی دست میگیرم.»
ولی شاید ماجرا فقط اراده نباشه.
چون خیلی از برنامههایی که هر روز استفاده میکنیم، یک ویژگی مشترک دارن:
تقریباً هیچوقت تمام نمیشن.
اگر کتاب بخونی، بالاخره فصل تموم میشه.
اگر فیلم ببینی، تیتراژ میاد.
حتی یک روزنامه هم صفحه آخر داره.
اما شبکههای اجتماعی؟
صفحه آخر ندارن.
پست بعدی همیشه هست.
ویدیوی بعدی همیشه هست.
استوری بعدی همیشه هست.
هیچ لحظه مشخصی وجود نداره که بهت بگه:
«تموم شد. حالا برو.»
یک دلیل دیگه هم هست.
تو نمیدونی بعدی چیه.
ممکنه یک ویدیوی خندهدار باشه.
ممکنه کسی برات پیام فرستاده باشه.
ممکنه یک خبر جالب ببینی.
یا شاید دقیقاً همون چیزی باشه که منتظرش بودی.
و همین «شاید» باعث میشه انگشتت دوباره صفحه رو بالا بکشه.
فقط یکی دیگه...
فقط این یکی رو ببینم...
بعد گوشی رو میذارم کنار.
ولی اون «یکی دیگه» معمولاً تنها نیست.
پنج تا میشه.
ده تا میشه.
و گاهی نیم ساعت.
جالب اینجاست که ما فقط وقتی حوصلهمون سر رفته سراغ گوشی نمیریم.
منتظر کسی هستیم؟ گوشی.
چند دقیقه تا خواب وقت داریم؟ گوشی.
از چیزی ناراحتیم؟ باز هم گوشی.
حتی وقتی فقط دو دقیقه وقت خالی داریم، ناخودآگاه دستمون میره سمت صفحه.
منتظر آسانسوری، توی صف ایستادی یا دوستت چند دقیقه رفته سفارش بده؛ خیلی وقتها اولین کاری که میکنیم اینه که گوشی رو درمیاریم.
انگار مغزمون یاد گرفته هر لحظه خالی باید با چیزی پر بشه.
شاید مشکل دقیقاً همین باشه.
ما کمتر به ذهنمون فرصت میدیم چند دقیقه بدون ویدیو، پیام یا خبر بمونه.
اما راهحل این نیست که گوشی رو خاموش کنیم یا شبکههای اجتماعی رو پاک کنیم.
شاید فقط لازم باشه دوباره انتخاب کردن رو تمرین کنیم.
دفعه بعد که گوشی رو برداشتی، از خودت بپرس:
«برای چی گوشی رو برداشتم؟»
برای جواب دادن به یک پیام؟
دیدن ساعت؟
چک کردن هوا؟
یا فقط چند دقیقه استراحت؟
اگر چند دقیقه بعد دیدی گوشی رو برای یک پیام برداشتی ولی وسط ویدیوی بیستم هستی، همون لحظه میتونی انتخاب کنی:
ادامه بدم؟
یا گوشی رو بذارم کنار؟
لازم نیست تصمیم سختی بگیری.
فقط امشب، ده دقیقه قبل از خواب گوشی رو کنار بذار.
فقط ده دقیقه.
شاید اولش عجیب باشه، اما ممکنه بعد از چند دقیقه بفهمی چیزی که بیشتر از یک ویدیوی دیگه لازم داشتی، فقط کمی سکوت بوده.
این پادکست فمیلیمگ بود.
اگر موقع شنیدن این قسمت یاد کسی افتادی که همیشه میگه «فقط پنج دقیقه دیگه»، این اپیزود رو براش بفرست.
