ONEDAM سپید و سیاه

ﺗﻮ ﺧﺮاب ﻣﻦ آﻟﻮده ﻣﺸﻮ ﻏﻢ اﻳﻦ ﭘﻴﻜﺮ ﻓﺮﺳﻮده ﻣﺨﻮر ﻗﺼﻪ ام ﺑﺸﻨﻮ و از ﻳﺎد ﺑﺒﺮ ﺑﻬﺮ ﻣﻦ ﻏﺼﻪ ﺑﻴﻬﻮده ﻧﺨﻮر ﺗﻮ ﺳﭙﻴﺪی ﻣﻦ ﺳﻴﺎﻫﻢ ﺧﺴﺘﻪ ای ﮔﻢ ﻛﺮده راﻫﻢ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﺎ در ﭘﻨﺎﻫﻰ ﻣﻦ ﺑﻪ دﻧﻴﺎ ﺑﻰ ﭘﻨﺎﻫﻢ ﺗﻮ ﻃﻠﻮع ﻫﺮ اﻣﻴﺪی ﻣﻦ ﻏﺮوﺑﻰ ﻧﺎ اﻣﻴﺪم ﺗﻮ ﺳﭙﻴﺪ و دل ﺳﻴﺎﻫﻰ ﻣﻦ ﺳﻴﺎه دل ﺳﭙﻴﺪم ﻧﻪ ﻗﺮاری ﻧﻪ دﻳﺎری ﻛﻪ ﺑﺮ آن رو ﺑﮕﺬارم ﺑﻪ ﭼﻪ ﺷﻮﻗﻰ ﺑﻪ ﭼﻪ ذوﻗﻰ دﮔﺮ اﻳﻦ ره ﺑﺴﭙﺎرم ﭼﻪ اﻣﻴﺪی ﺑﻪ ﺳﭙﻴﺪی ﻛﻪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺷﺐ ﺗﺎرم ﺗﻮ ﺳﭙﻴﺪی ﻣﻦ ﺳﻴﺎﻫﻢ ﺧﺴﺘﻪ ای ﮔﻢ ﻛﺮده راﻫﻢ ﮔﻨﻪ ﺗﻮ ﺑﻰ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺑﻰ ﮔﻨﻪ ﻏﺮق ﮔﻨﺎﻫﻢ ﺗﻮ ﻃﻠﻮع ﻫﺮ اﻣﻴﺪی ﻣﻦ ﻏﺮوﺑﻰ ﻧﺎ اﻣﻴﺪم ﺗﻮ ﺳﭙﻴﺪ و دل ﺳﻴﺎﻫﻰ ﻣﻦ ﺳﻴﺎه دل ﺳﭙﻴﺪم ﺷﻮق ﺑﻮدن ﺑﻮده ﺗﻨﻬﺎ اﺷﺘﺒﺎﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎﻫﻢ ﺗﻮ ﺳﭙﻴﺪی ﻣﻦ ﺳﻴﺎﻫﻢ ﺧﺴﺘﻪ ای ﮔﻢ ﻛﺮده راﻫﻢ ﮔﻨﻪ ﺗﻮ ﺑﻰ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺑﻰ ﮔﻨﻪ ﻏﺮق ﮔﻨﺎﻫﻢ