ارتباط مؤثر یعنی اعضای خانواده بتوانند افکار، احساسات، نیازها و نگرانی‌های خود را به شکلی روشن و محترمانه با یکدیگر در میان بگذارند و در مقابل، به حرف‌های طرف مقابل نیز گوش دهند.

گاهی مشکل یک خانواده کمبود محبت نیست؛ بلکه اعضای آن بلد نیستند محبت، ناراحتی یا خواسته‌های خود را درست بیان کنند.

چرا ارتباط خوب برای خانواده مهم است؟

ارتباط ضعیف می‌تواند باعث سوءتفاهم، دلخوری و فاصله عاطفی شود. در مقابل، ارتباط مثبت می‌تواند به اعضای خانواده کمک کند احساس کنند دیده و شنیده می‌شوند.

یونیسف نیز بر اهمیت زبان مثبت، گوش دادن فعال و همدلی برای ایجاد محیط خانوادگی آرام تأکید کرده است.

۱۰ راهکار برای بهبود ارتباط در خانواده

  •  قبل از پاسخ دادن گوش کنید

یکی از اشتباهات رایج این است که هنگام صحبت طرف مقابل، به جای گوش دادن، مشغول آماده کردن پاسخ خودمان هستیم.

گوش دادن فعال یعنی:

  1. وسط صحبت نپرید.
  2. موضوع را سریع قضاوت نکنید.
  3.  گوشی را کنار بگذارید.
  4.  اگر متوجه نشدید سؤال بپرسید.
  5.  احساس طرف مقابل را نادیده نگیرید.
  • احساس خودتان را مستقیم بیان کنید

به جای انتظار اینکه همسر یا اعضای خانواده ذهن شما را بخوانند، خواسته خود را بیان کنید.

مثلاً به جای:

«تو اصلاً به من توجه نمی‌کنی.»

می‌توان گفت:

«وقتی چند روز فرصت نمی‌کنیم با هم صحبت کنیم، احساس می‌کنم از هم فاصله گرفته‌ایم.»

این نوع بیان، گفتگو را از حمله به شخصیت فرد به سمت مسئله هدایت می‌کند.

  •  از جملات سرزنش‌آمیز کمتر استفاده کنید

جملاتی مانند «تو همیشه...» یا «تو هیچ‌وقت...» معمولاً باعث دفاعی شدن طرف مقابل می‌شوند.

چه چیزی بهتر است؟

به جای تعمیم دادن درباره شخصیت فرد، درباره یک رفتار مشخص صحبت کنید.

مثلاً:

«وقتی قرارمان را فراموش کردی ناراحت شدم.»

بهتر از این است که بگوییم:

«تو همیشه بی‌مسئولیتی.»

  •  زمان مناسبی برای صحبت انتخاب کنید

حتی یک موضوع درست نیز اگر در زمان نامناسب مطرح شود می‌تواند به دعوا تبدیل شود.

اگر فرد بسیار خسته، عصبانی یا درگیر مسئله دیگری است، ممکن است بهتر باشد گفت‌وگو کمی به تأخیر بیفتد.

اما تأخیر با قهر کردن فرق دارد

می‌توان گفت:

«الان هر دو عصبانی هستیم. بیا یک ساعت دیگر درباره این موضوع صحبت کنیم.»

این با نادیده گرفتن و قهر طولانی متفاوت است.

  •  هنگام اختلاف، موضوع را محدود نگه دارید

اگر بحث درباره تقسیم کار خانه است، لازم نیست ناگهان تمام اشتباهات پنج سال گذشته مطرح شود.

قانون ساده: یک مسئله در هر گفت‌وگو.

این کار باعث می‌شود انرژی خانواده به جای سرزنش گذشته، صرف حل مشکل فعلی شود.

  •  از احساسات فرزندان هم استقبال کنید

ارتباط سالم فقط مربوط به رابطه زن و شوهر نیست.

کودک نیز باید بتواند درباره ناراحتی، ترس، خشم یا نگرانی خود صحبت کند.

والد می‌تواند به جای گفتن «چیزی نیست، گریه نکن»، بگوید:

«می‌فهمم که این اتفاق ناراحتت کرده. می‌خواهی درباره‌اش برایم بگویی؟»

محیط امن و رابطه مثبت با مراقبان برای رشد اجتماعی و عاطفی کودک اهمیت دارد.

راز خانواده شاد
  • محبت کلامی را جدی بگیرید

گاهی اعضای خانواده یکدیگر را دوست دارند اما به ندرت آن را نشان می‌دهند.

جملات ساده‌ای مثل:

- «ممنون که کمک کردی.»

- «از اینکه کنارمی خوشحالم.»

- «می‌فهمم امروز خسته بودی.»

- «بهت افتخار می‌کنم.»

می‌توانند فضای ارتباطی خانه را تغییر دهند.

  • درباره موضوعات مهم گفت‌وگو کنید

برخی خانواده‌ها فقط درباره کارهای روزمره صحبت می‌کنند و درباره موضوعات مهم سکوت می‌کنند.

بهتر است درباره موضوعاتی مانند:

  1. مسائل مالی
  2.  تربیت فرزند
  3. رابطه زوجین
  4. برنامه آینده
  5.  مسئولیت‌های خانه
  6. -نیازهای عاطفی

گفت‌وگو وجود داشته باشد.

  •  تفاوت شخصیت را بپذیرید

ممکن است یک عضو خانواده بسیار اجتماعی و دیگری درون‌گرا باشد. یک نفر نیاز بیشتری به صحبت کردن داشته باشد و دیگری برای پردازش احساسات خود زمان بخواهد.

تفاوت لزوماً به معنای ناسازگاری نیست.

چه زمانی تفاوت‌ها مشکل‌ساز می‌شود؟

زمانی که تفاوت‌ها به تحقیر، کنترل یا نادیده گرفتن مداوم نیازهای یکدیگر منجر شوند.

  • برای ارتباط خانوادگی زمان مشخص ایجاد کنید

قرار نیست همیشه گفت‌وگوهای عمیق داشته باشید.

می‌توانید یک زمان مشخص برای:

  1.  شام خانوادگی
  2. پیاده‌روی
  3.  صحبت بدون تلفن
  4.  بازی با فرزندان
  5.  گفت‌وگوی دونفره زوجین

در نظر بگیرید.

یونیسف تأکید می‌کند که حمایت از مراقبان نیز بخشی از حمایت از کودکان و خانواده است؛ بنابراین ارتباط خانوادگی نباید فقط حول نیازهای کودک باشد و سلامت عاطفی والدین نیز اهمیت دارد.

اگر اعضای خانواده حرف یکدیگر را نمی‌فهمند چه کنیم؟

یک روش چهار مرحله‌ای

مرحله اول: مسئله را مشخص کنید.

مرحله دوم: احساس خود را توضیح دهید.

مرحله سوم: نیازتان را بیان کنید.

مرحله چهارم: درباره یک راه‌حل مشترک صحبت کنید.

مثلاً:

«وقتی بیشتر کارهای خانه روی دوش من می‌افتد، خسته می‌شوم. دوست دارم مسئولیت‌ها را تقسیم کنیم. می‌توانیم با هم مشخص کنیم چه کاری را هرکدام انجام دهیم؟»

جمع‌بندی

ارتباط خوب در خانواده بیشتر از اینکه به «زیاد حرف زدن» مربوط باشد، به شیوه حرف زدن و گوش دادن مربوط است. بیان مستقیم احساسات، گوش دادن فعال، پرهیز از سرزنش، توجه به نیازهای فرزندان و اختصاص زمان باکیفیت می‌تواند کیفیت روابط خانوادگی را بهتر کند.