برای داشتن خانه‌ای مینیمال بدون هزینه لازم نیست مبلمان تازه بخرید، وسایل تزئینی را عوض کنید یا سراغ نظم‌دهنده‌های گران بروید. بخش مهمی از ظاهر مینیمال از کم‌کردن وسایل اضافی، آزادکردن سطوح و مشخص‌کردن جای هر چیز به دست می‌آید.

خانه مینیمال قرار نیست خالی و بی‌روح باشد. هدف این است که وسایل ضروری، کاربردی و دوست‌داشتنی دیده شوند و اعضای خانواده برای استفاده از فضا با انبوهی از اشیا و بی‌نظمی روزمره درگیر نباشند.

چطور بدون هزینه خانه‌ای مینیمال داشته باشیم؟

از خرید شروع نکنید؛ از مشاهده شروع کنید. پنج دقیقه در هر اتاق بایستید و ببینید کدام وسایل روی زمین، میز، کابینت یا مبل مانده‌اند، اما در همان روز به آن‌ها نیاز ندارید. همین وسایل معمولاً بیشترین نقش را در شلوغ به نظر رسیدن خانه دارند.

یک کیسه یا جعبه برای وسایلی که باید به جای اصلی برگردند و یک محل موقت برای وسایلی که دیگر نمی‌خواهید در نظر بگیرید. لازم نیست همان لحظه درباره دورریختن تصمیم بگیرید؛ تصمیم‌گیری جدا از جمع‌کردن، فشار ذهنی را کمتر می‌کند.

از سطوح قابل‌دید شروع کنید، نه از کل خانه

میز پذیرایی، اپن آشپزخانه، کنسول، روی یخچال و کف اتاق‌ها بیش از کمدهای بسته بر برداشت ما از نظم اثر می‌گذارند. برای هر سطح فقط وسایلی را نگه دارید که کاربرد روزانه دارند یا آگاهانه برای زیبایی انتخاب شده‌اند.

وسایل باقی‌مانده را به نزدیک‌ترین محل استفاده منتقل کنید. مثلاً قبض‌ها و کاغذهای پراکنده را در یک پوشه موجود در خانه بگذارید، کنترل‌ها را کنار تلویزیون جمع کنید و کیف‌های روزمره را در یک نقطه ثابت قرار دهید. این کار به خرید سبد و باکس جدید نیاز ندارد.

قبل از دور ریختن، وسایل را دسته‌بندی کنید

برای هر وسیله یکی از این چهار تصمیم را بگیرید:

  • استفاده روزانه: وسیله باید در دسترس و نزدیک محل مصرف باشد.
  • استفاده گاه‌به‌گاه: آن را در کمد یا فضای کم‌دسترسی‌تر بگذارید.
  • مازاد یا سالمِ بدون استفاده: اهداء، فروش یا بخشیدن به فردی که به آن نیاز دارد، گزینه بهتری از نگه‌داشتن بی‌دلیل است.
  • خراب یا ناقص: اگر زمان مشخصی برای تعمیرش ندارید، آن را از فضای اصلی خانه خارج کنید.

برای وسایل مبهم از قانون «شاید یک روز لازم شود» استفاده نکنید؛ به‌جای آن بپرسید آخرین بار چه زمانی از آن استفاده کرده‌اید و آیا وسیله دیگری همان کار را انجام می‌دهد. این سؤال برای ظروف تکراری، لباس‌های بلااستفاده و وسایل آشپزخانه بسیار کمک‌کننده است.

در خانه‌های خانوادگی، مینیمالیسم را تحمیل نکنید

وقتی چند نفر در خانه زندگی می‌کنند، همه وسایل متعلق به یک نفر نیست. وسایل شخصی همسر، فرزند یا دیگر اعضای خانواده را بدون هماهنگی حذف نکنید؛ چنین کاری معمولاً مقاومت ایجاد می‌کند و نتیجه مرتب‌سازی را هم پایدار نگه نمی‌دارد.

برای فضاهای مشترک قانون ساده‌تری بگذارید: هرکس بعد از استفاده وسیله را به جای خودش برگرداند و برای وسایل بدون جای مشخص، یک محل موقت تعیین شود. می‌توانید هر عضو خانواده را مسئول یک کشو، قفسه یا بخش کوچک کنید تا مرتب‌سازی به کار یک نفر تبدیل نشود.

با جابه‌جایی، از وسایل موجود بهتر استفاده کنید

گاهی مشکل خانه کمبود فضا نیست، بلکه چیدمان نامناسب است. مبلمان را طوری قرار دهید که مسیر رفت‌وآمد باز بماند، وسایل بلند و کم‌استفاده را از جلوی دید بردارید و تزئینات مشابه را در چند نقطه پخش نکنید. گروه‌کردن چند وسیله هماهنگ معمولاً آرام‌تر از پراکنده‌کردن آن‌ها در کل اتاق دیده می‌شود.

وسایل چندمنظوره موجود در خانه را هم جدی بگیرید. یک صندلی می‌تواند محل نشستن و قرار دادن موقت لباس باشد، اما اگر لباس‌ها همیشه روی آن می‌مانند، بهتر است جای دیگری برای لباس‌های استفاده‌شده تعریف کنید؛ وگرنه چندمنظوره بودن وسیله بهانه‌ای برای بی‌نظمی می‌شود.

لباس‌ها و آشپزخانه را بدون خرید نظم بدهید

کمد لباس

لباس‌ها را بر اساس کاربرد دسته‌بندی کنید، نه فقط رنگ. لباس‌های روزمره، رسمی، فصلی و لباس‌های نیازمند تعمیر را جدا کنید. مواردی را که اندازه نیستند، ناراحت‌کننده‌اند یا مدت طولانی پوشیده نشده‌اند از بخش اصلی کمد کنار بگذارید تا لباس‌های قابل استفاده راحت‌تر دیده شوند.

کابینت و کشوها

ظروف مشابه را کنار هم بگذارید و وسایلی را که فقط برای یک کاربرد نادر استفاده می‌شوند در بخش‌های پشتی قرار دهید. یک کشو را به ابزارهای پراکنده اختصاص دهید و وسایل تکراری را پیش از نگه‌داشتن دوباره بررسی کنید. چیدن عمودی بعضی قابلمه‌ها و تخته‌ها، بدون خرید تجهیز جدید، دسترسی را بهتر می‌کند.

یک روال پنج‌دقیقه‌ای برای حفظ خانه مینیمال بسازید

مرتب‌سازی بزرگ اگر با عادت روزانه همراه نباشد، دوام زیادی ندارد. هر شب پیش از خواب، اعضای خانواده می‌توانند فقط پنج تا ده دقیقه وسایل باقی‌مانده در فضاهای مشترک را به جای خود برگردانند.

  1. سطوح اصلی را خالی کنید.
  2. وسایل خارج از جای خود را جمع کنید.
  3. یک مورد اضافی را برای اهداء، فروش یا خروج از خانه انتخاب کنید.
  4. برای فردا فقط یک کار کوچک مثل مرتب‌کردن یک کشو تعیین کنید.

اگر خانه دوباره شلوغ شد، آن را شکست تلقی نکنید. مینیمالیسم یک وضعیت ثابت نیست؛ روشی برای تصمیم‌گیری درباره وسایلی است که وارد خانه می‌شوند و وسایلی که در آن باقی می‌مانند.

جمع‌بندی: برای ساختن خانه‌ای مینیمال بدون هزینه، ابتدا سطوح قابل‌دید را خلوت کنید، وسایل را بر اساس میزان استفاده دسته‌بندی کنید، جای مشخصی برای هر چیز بسازید و اعضای خانواده را در تصمیم‌های مربوط به فضاهای مشترک شریک کنید. حذف خریدهای غیرضروری و یک روال کوتاه روزانه، از هر نظم‌دهنده‌ای مؤثرتر است.