در فیلم «دختر چشم آبی»، جین پس از سالها دوری، برای دیدار پدر بیمار و سالخوردهاش به خانه بازمیگردد. این سفر ناخواسته او را وا میدارد تا در آینه گذشته بنگرد و با نسخهای از خود روبهرو شود که میتوانست باشد اما نشد. در میان لحظههایی تلخ و گاه طنزآمیز، جین درمییابد که بازگشت به خانه، تنها بازگشت به یک مکان نیست، بلکه سفری درونی به دلِ انتخابها و حسرتهایش است؛ روایتی انسانی و صمیمی از بلوغ دوباره در میانهی زندگی.









