یکی از سوال‌هایی که خیلی از پدر و مادرها از خودشون می‌پرسن اینه که: «از چه سنی می‌تونم بچه‌م رو چند دقیقه تنها بذارم توی حیاط یا بیرون بازی کنه؟»

بعضی خانواده‌ها توی مجتمع‌های مسکونی یا خونه‌های حیاط‌دار زندگی می‌کنن و خیال‌شون راحت‌تره. اما بعضی‌ها هم توی محله‌های شلوغ، کنار خیابون‌های پررفت‌وآمد یا آپارتمان زندگی می‌کنن و طبیعیه که نگرانی بیشتری داشته باشن.

همه چیز به سن کودک، میزان مسئولیت‌پذیریش و محیطی که توش زندگی می‌کنید بستگی داره.

آیا سن کودک مهم‌ترین ملاکه؟

سن مهمه، اما تنها چیزی نیست که باید بهش توجه کنید.

ممکنه یک کودک ۷ ساله کاملاً مسئولیت‌پذیر باشه و قوانین رو رعایت کنه، اما یک کودک هم‌سنش هنوز آمادگی این کار رو نداشته باشه.

متخصصان می‌گن به جای اینکه فقط به عدد سن نگاه کنید، بهتره ببینید فرزندتون چقدر می‌تونه از پس موقعیت‌های مختلف بربیاد.

 قبل از اینکه اجازه بدید تنها بازی کنه، این سؤال‌ها رو از خودتون بپرسید

قبل از هر تصمیمی، بهتره چند سؤال ساده از خودتون بپرسید:

• آیا قوانین خونه رو رعایت می‌کنه؟

• وقتی صداش می‌کنید، سریع برمی‌گرده؟

• فرق غریبه و آدم قابل اعتماد رو می‌دونه؟

• می‌دونه نباید با افراد ناشناس حرف بزنه؟

• نزدیک خیابون یا ماشین‌ها احتیاط می‌کنه؟

• اگر اتفاقی بیفته، می‌دونه باید چه کار کنه؟

اگر جواب بیشتر این سؤال‌ها مثبته، احتمالاً می‌تونید کم‌کم استقلال بیشتری بهش بدید.

از چه سنی بچه‌ها می‌تونن تنها توی حیاط یا بیرون بازی کنن؟

 بهتره کم‌کم شروع کنید

لازم نیست یک‌دفعه کودک رو برای مدت طولانی تنها بذارید.

می‌تونید اول چند دقیقه توی حیاط بازی کنه، در حالی که شما از پنجره یا بالکن حواستون بهش هست.

بعد اگر دیدید قوانین رو رعایت می‌کنه، به‌مرور زمان این مدت رو بیشتر کنید.

این روش باعث می‌شه هم کودک اعتمادبه‌نفس بیشتری پیدا کنه و هم شما با خیال راحت‌تر بهش استقلال بدید.

 آیا بازی کردن با دوست‌ها امن‌تره؟

خیلی از والدین فکر می‌کنن اگر چند بچه با هم بازی کنن، خطر کمتر می‌شه.

اما همیشه این‌طور نیست.

گاهی بچه‌ها وقتی کنار هم هستن، هیجان‌زده‌تر می‌شن و ممکنه کارهایی انجام بدن که وقتی تنها هستن انجام نمی‌دن.

پس تعداد بچه‌ها مهم نیست؛ مهم اینه که قوانین رو بلد باشن و بهش عمل کنن.

 دوربین یا پنجره کافی نیست

داشتن دوربین مداربسته یا اینکه از پنجره حیاط رو ببینید، می‌تونه خیال آدم رو راحت‌تر کنه، اما جای آموزش رو نمی‌گیره.

کودک باید بدونه:

• تا کجا اجازه داره بره.

• اگر توپش وارد خیابون شد، خودش دنبالش نره.

• اگر کسی باهاش صحبت کرد، چه واکنشی نشون بده.

• هر چند دقیقه یک بار به شما سر بزنه یا خبر بده.

 استقلال برای بچه‌ها چرا مهمه؟

شاید وسوسه بشید همیشه کنار فرزندتون باشید، اما کمی استقلال هم برای رشدش لازمه.

وقتی کودک یاد می‌گیره با رعایت قوانین چند دقیقه مستقل بازی کنه، اعتمادبه‌نفس، مسئولیت‌پذیری و مهارت تصمیم‌گیریش هم بیشتر می‌شه.

البته این استقلال باید متناسب با سن و شرایط کودک باشه، نه زودتر از زمانی که آمادگیش رو داره.

بهترین زمان برای تنها بازی کردن کودک، زمانی نیست که به سن خاصی رسیده باشه؛ زمانی‌ه که نشون بده می‌تونه قوانین رو رعایت کنه و شما هم محیط امنی براش فراهم کرده باشید. اینکه کودک از چه سنی بتونه چند دقیقه تنها بیرون یا توی حیاط بازی کنه، برای همه خانواده‌ها یکسان نیست.

سن، میزان بلوغ، محیط زندگی و آموزش‌هایی که به کودک دادید، همه روی این تصمیم تأثیر دارن.

اگر قدم‌به‌قدم پیش برید و مرزهای مشخصی تعیین کنید، هم کودک احساس استقلال بیشتری می‌کنه و هم شما با خیال راحت‌تری بهش اعتماد می‌کنید.

منبع

?When Are Kids Old Enough To Play Outside Alone