فیلم دانکرک (Dunkirk) به کارگردانی کریستوفر نولان، روایتی متفاوت و پرتنش از یکی از مهمترین عملیاتهای جنگ جهانی دوم است. داستان فیلم در سال ۱۹۴۰ اتفاق میافتد؛ زمانی که صدها هزار سرباز متفقین در سواحل دانکرک فرانسه توسط نیروهای آلمانی محاصره شدهاند و برای نجات جان خود منتظر رسیدن کشتیها و هواپیماهای نجات هستند.
نولان داستان را از سه زاویه متفاوت روایت میکند: ساحل، دریا و هوا. هر بخش زمانبندی خاص خود را دارد و اتفاقات بهتدریج به یکدیگر مرتبط میشوند. این شیوه روایت باعث میشود مخاطب بهجای دنبال کردن یک قهرمان مشخص، اضطراب و سردرگمی سربازان گرفتار در جنگ را از نزدیک تجربه کند.
یکی از نقاط قوت دانکرک، استفاده گسترده از جلوههای واقعی، موسیقی پرتنش هانس زیمر و فیلمبرداری چشمگیر است. فیلم تلاش میکند فضای جنگ را بدون قهرمانسازی اغراقآمیز نشان دهد و بیشتر روی ترس، انتظار، فداکاری و تلاش انسانها برای زنده ماندن تمرکز دارد. شخصیتها نیز بیشتر نماینده گروههای مختلف حاضر در این عملیات هستند تا قهرمانانی با داستانهای شخصی طولانی.
دانکرک فیلمی جنگی، واقعگرایانه و نفسگیر است که با دیالوگهای نسبتاً کم، بیشتر از طریق تصویر، صدا و موسیقی داستان خود را منتقل میکند. این فیلم در سال ۲۰۱۷ اکران شد و به دلیل کارگردانی، فیلمبرداری، تدوین، موسیقی و فضاسازی مورد تحسین قرار گرفت و توانست چند جایزه اسکار نیز به دست آورد.
نظرات(۰)