با چند لباس قدیمی و مقداری تکه‌پارچه می‌توان پادری‌ای ساخت که هم جلوی دورریز پارچه را بگیرد و هم برای جلوی در، کنار تخت یا آشپزخانه کاربرد داشته باشد. در این روش، نوارهای پارچه به شکل نواربافت آماده می‌شوند، سپس به‌صورت مارپیچ کنار هم قرار می‌گیرند و با دوخت محکم به هم وصل می‌شوند.
دوخت پادری با لباسهای کهنه به ابزار پیچیده‌ای نیاز ندارد؛ فقط باید پارچه‌ها را بر اساس ضخامت جدا کنید و لبه‌ها را طوری بدوزید که هنگام استفاده یا شست‌وشو از هم باز نشوند.
برای دوخت پادری با لباسهای کهنه چه وسایلی لازم است؟
- لباسهای نخی، تریکو، جین سبک یا تکه‌پارچه‌های قابل شست‌وشو
- قیچی تیز یا کاتر پارچه
- نخ محکم و سوزن بزرگ، یا چرخ خیاطی
- متر، خط‌کش و گچ خیاطی
- سوزن ته‌گرد یا گیره پارچه
- پارچهای متراکم برای پشت کار و در صورت نیاز لایه ضدلغزش
لباس‌هایی را که پارگی شدید، کش‌آمدگی زیاد یا لکه‌های ماندگار دارند کنار بگذارید. قبل از برش، زیپ، دکمه، قلاب و بخش‌های ضخیم را جدا کنید تا سطح پادری ناهموار نشود.
پارچههای قدیمی را برای پادری چگونه برش بزنیم؟
لباس‌ها را بشویید و کاملاً خشک کنید. برای تکههای نخی و بدون کشسانی، نوارهایی با عرض حدود ۴ تا ۶ سانتیمتر ببرید. اگر از تیشرت یا پارچه تریکو استفاده می‌کنید، نوارهای ۳ تا ۵ سانتی‌متری مناسب‌اند؛ این نوارها بعد از کشیده‌شدن کمی لوله می‌شوند و لبه‌های نامرتب کمتری دارند.
بهتر است نوارها را تا جای ممکن بلند ببرید. در تیشرت، قسمت پایین تنه را به شکل یک نوار پیوسته برش بزنید و در صورت نیاز، درزها را باز کنید. نوارهای کوتاه را هم دور نریزید؛ می‌توان آن‌ها را در مرکز پادری یا برای وصل‌کردن دو نوار به کار برد.
ساخت نواربافت؛ پایه اصلی پادری پارچهای
- سه نوار هم‌عرض را از یک سر با چند کوک محکم به هم وصل کنید.
- نوارها را مانند بافت مو ببافید؛ بافت نباید آن‌قدر سفت باشد که پادری بعداً جمع شود.
- هر زمان یکی از نوارها تمام شد، سر نوار بعدی را با دوخت ضربدری یا دوخت رفت‌وبرگشتی وصل کنید.
- هر چند دقیقه، بافت را روی زمین صاف کنید تا پیچ نخورد و ضخامت آن در طول مسیر تقریباً یکسان بماند.
اگر پارچه‌ها ضخامت متفاوتی دارند، نوار ضخیم را باریک‌تر ببرید. ترکیب یک نوار جین با دو نوار نخی معمولاً بافتی مقاوم می‌سازد، اما برای شروع بهتر است از پارچه‌هایی با ضخامت نزدیک به هم استفاده کنید.
نواربافت‌ها را چگونه به شکل پادری بدوزیم؟
بافت آماده را از مرکز به شکل دایره یا بیضی بپیچانید. برای پادری جلوی در، فرم بیضی معمولاً کاربردی‌تر است و فضای بیشتری را پوشش می‌دهد. هر دور را کنار دور قبلی قرار دهید و با سوزن ته‌گرد یا گیره موقتاً ثابت کنید.
برای دوخت دستی، از مرکز شروع کنید و بین ردیف‌های کنار هم، دوخت ضربدری یا کوک محکم بزنید. کوک‌ها را در فاصلههای کوتاه تکرار کنید؛ اگر فاصله زیاد باشد، نوارها هنگام جابه‌جایی از هم فاصله می‌گیرند. در چرخ خیاطی، دوخت زیگزاگ پهن انتخاب مناسبی است و باید با سرعت کم پیش بروید تا فرم بیضی یا دایره حفظ شود.
در انتهای کار، سر نوار را به پشت پادری برگردانید و چند بار بدوزید. سپس پادری را روی سطح صاف پهن کنید. اگر لبه‌ها موج‌دار شده‌اند، معمولاً علت آن کشیدن بیش از حد نواربافت هنگام پیچیدن است؛ در این حالت چند کوک را باز کنید و بافت را آزادتر دوباره بدوزید.
اضافه‌کردن آستر و جلوگیری از سرخوردن پادری
برای اینکه پادری شکل خود را بهتر حفظ کند، پشت آن را روی پارچهای متراکم قرار دهید و دور تا دورش را بدوزید. آستر باید کمی کوچک‌تر از لبه اصلی باشد تا از اطراف بیرون نزند و هنگام راه‌رفتن جمع نشود.
اگر پادری روی سرامیک یا سنگ قرار می‌گیرد، یک لایه ضدلغزش در پشت آن اضافه کنید. این لایه باید کاملاً صاف نصب شود و لبه‌هایش بیرون نماند. پادری را پیش از استفاده روی زمین امتحان کنید؛ اگر با فشار پا حرکت می‌کند، بدون لایه ضدلغزش از آن در مسیرهای پرتردد استفاده نکنید.
چند نکته برای دوام بیشتر پادری پارچهای
- پارچههای رنگی را پیش از استفاده جداگانه بشویید تا احتمال پس‌دادن رنگ کمتر شود.
- در بخش‌های نزدیک لبه، فاصله دوخت‌ها را کمتر کنید؛ این قسمت بیشتر در معرض بازشدن است.
- پادری را پیش از اولین شست‌وشو جارو یا تکان دهید تا نخ‌های آزاد از بین بافت خارج شوند.
- اگر پادری ضخیم است، آن را در آبکشی کامل و با فشار کم بشویید و پیش از پهن‌کردن، شکل لبه‌ها را مرتب کنید.
جمع‌بندی: برای دوخت پادری با لباسهای کهنه، پارچه‌ها را به نوارهای هم‌عرض تبدیل کنید، سه نوار را ببافید و بافت را از مرکز به شکل مارپیچ بدوزید. دوخت متراکم در پشت کار، آستر مناسب و یک لایه ضدلغزش، پادری دست‌ساز را برای استفاده روزمره مقاوم‌تر و ایمن‌تر می‌کند.
