میوههای تولیدکننده اتیلن مثل سیب، موز رسیده، گلابی، هلو، آلو و انبه میتوانند روند پیرشدن سبزیجات حساس را سریعتر کنند. نتیجه معمولاً پلاسیده شدن برگها، زرد شدن سبزی، نرم شدن بافت یا خراب شدن زودتر از انتظار است؛ نه مسمومیت.
برای نگهداری بهتر، این میوهها را در کشو یا ظرفی جدا از سبزیهای برگدار، بروکلی، گلکلم، خیار و هویج بگذارید. لازم نیست همه مواد غذایی را از هم دور کنید؛ جدا کردن گروههای حساس و رعایت تهویه، مهمتر از چیدن وسواسگونه هر ماده در یک محفظه است.
میوههای تولیدکننده اتیلن را کنار کدام سبزیجات نگذاریم؟
اتیلن یک گاز طبیعی گیاهی است که بعضی میوهها هنگام رسیدن آزاد میکنند. سبزیجاتی که به این گاز حساساند، در مجاورت آن سریعتر کیفیت خود را از دست میدهند. این اثر با رسیدهتر شدن میوه، ماندن طولانیتر در فضای بسته و دمای نامناسب بیشتر میشود.
- سبزیهای برگدار: کاهو، اسفناج، سبزی خوردن، برگ چغندر و سبزیهای مشابه ممکن است زودتر زرد یا پلاسیده شوند.
- سبزیهای خانواده کلم: بروکلی، گلکلم، کلم برگ و کلم بروکسل در برابر اتیلن حساساند و ممکن است سریعتر زرد شوند.
- خیار: قرار گرفتن طولانیمدت کنار میوههای رسیده میتواند به زرد شدن و افت کیفیت آن کمک کند.
- هویج: بهتر است در محفظهای جدا از میوههای اتیلنزا نگهداری شود تا طعم و بافت آن دیرتر تغییر کند.
- لوبیا سبز و سبزیهای لطیف: این مواد نیز بهتر است کنار میوههای رسیده و در حال آزاد کردن اتیلن قرار نگیرند.
کدام میوهها اتیلن بیشتری آزاد میکنند؟
همه میوهها به یک اندازه اتیلن تولید نمیکنند و میزان آن با مرحله رسیدن تغییر میکند. سیب، موز رسیده، گلابی، هلو، شلیل، آلو، انبه، کیوی و آووکادو از نمونههای مهماند. گوجهفرنگی هم از نظر گیاهشناسی میوه است و هنگام رسیدن اتیلن تولید میکند، اما در آشپزخانه معمولاً جدا از سبزیجات حساس نگهداری میشود.
یک موز سبز یا سیب سفت ممکن است اثر کمتری از یک موز کاملاً رسیده یا میوهای نرم و آسیبدیده داشته باشد. بنابراین اگر میوهای بیش از حد رسیده، لهشده یا در حال خراب شدن است، آن را سریعتر جدا کنید؛ چون هم اتیلن بیشتری آزاد میکند و هم میتواند منبع فساد باشد.
چطور میوه و سبزی را در یخچال جدا کنیم؟
بهترین راه، استفاده درست از کشوهای یخچال است. میوههای اتیلنزا را در کشوی مخصوص میوه یا داخل ظرفی قرار دهید که تماس مستقیم آنها با سبزیجات را کم کند. سبزیهای برگدار و سبزی خوردن را پس از خشک کردن در کیسه یا ظرف مناسب سبزیجات بگذارید، اما کیسه را کاملاً بدون منفذ نکنید؛ تجمع رطوبت باعث لزج شدن و کپکزدگی میشود.
- میوههای رسیده را از سبزیهای حساس جدا کنید.
- میوه یا سبزی آسیبدیده را هر روز بررسی و از بقیه جدا کنید.
- سبزیجات برگدار را خشک و دور از فشار و لهشدگی نگهداری کنید.
- اگر یک کشوی مشترک دارید، سبزیجات حساس را در ظرف دربسته و میوهها را در بخش دیگر قرار دهید.
- مواد غذایی را بیش از ظرفیت کشو روی هم نچینید تا هوا بهتر جریان داشته باشد.
کدام ترکیبها در آشپزخانه رایجترند؟
سیب و سبزی خوردن
قرار دادن سیب در همان کیسه یا کشوی سبزی خوردن میتواند باعث زرد شدن و افت طراوت برگها شود. سیب را جدا نگه دارید و سبزی شستهشده را فقط پس از خشک شدن کامل در یخچال بگذارید.
موز رسیده و کاهو یا خیار
موز رسیده معمولاً بیرون از یخچال نگهداری میشود و همین موضوع باعث میشود کنار سبد سبزیجات روی کابینت قرار بگیرد. اگر موزها کاملاً رسیدهاند، آنها را از کاهو، خیار و دیگر سبزیجات حساس فاصله دهید.
گلابی، هلو یا آووکادو و بروکلی
این میوهها وقتی در حال رسیدن هستند، بهتر است کنار بروکلی و گلکلم قرار نگیرند. زرد شدن یا افت طراوت بروکلی فقط به اتیلن مربوط نیست و دما، رطوبت، تازگی اولیه و زمان نگهداری هم اثر دارند؛ بنابراین جداسازی، عمر سبزی را تضمین نمیکند اما از یک عامل قابل پیشگیری کم میکند.
جمعبندی: فاصلهگذاری ساده، ماندگاری بیشتر
میوههای تولیدکننده اتیلن را بهویژه از کاهو، سبزی خوردن، اسفناج، بروکلی، گلکلم، خیار، هویج و لوبیا سبز دور نگه دارید. سیب، موز رسیده، گلابی، هلو، آلو، انبه و آووکادو را در کشو یا ظرف جدا بگذارید و میوههای لهشده را سریع مصرف یا جدا کنید. این کار ساده، همراه با خشک نگه داشتن سبزی و جلوگیری از فشردگی، به تازه ماندن مواد غذایی کمک میکند.


















