گاهی ساکت ماندن در جمع به معنی خجالتی بودن یا نداشتن حرف برای گفتن نیست. خستگی، اضطراب، ناآشنایی با افراد، نداشتن موضوع مشترک یا حتی عادت به گوش دادن میتواند باعث شود در یک جمع احساس کنیم چیزی برای گفتن نداریم. اما با چند تغییر ساده میتوان گفتوگو را راحتتر شروع کرد.
چرا در جمع حرفی برای گفتن نداریم؟
این اتفاق برای خیلی از افراد پیش میآید و لزوماً نشانه یک مشکل شخصیتی نیست. ممکن است فرد در محیطی راحت و آشنا بسیار پرحرف باشد، اما در جمعی جدید بیشتر سکوت کند. در واقع، کیفیت گفتوگو فقط به داشتن موضوع بستگی ندارد؛ احساس ارتباط، علاقه به صحبت و واکنش طرف مقابل هم در شکلگیری یک گفتوگوی خوب نقش دارند. پژوهشهای مربوط به ارتباط اجتماعی نیز نشان میدهند که احساس ارتباط در جریان مکالمه با عواملی مانند علاقه، پاسخگویی طرف مقابل و احساس درک شدن ارتباط دارد.
بنابراین اگر در یک جمع حرفی برای گفتن ندارید، اولین قدم این است که تصور نکنید حتماً «مشکل از شماست».
مهمترین دلایل نداشتن حرف برای گفتن در جمع
۱. افراد جمع را بهخوبی نمیشناسید
وقتی با افراد جدید روبهرو میشویم، هنوز نمیدانیم چه موضوعاتی برای آنها جذاب است، چه چیزهایی را دوست ندارند و چه نوع شوخی یا صحبتی برایشان مناسب است. طبیعی است که در چنین شرایطی کمی محتاطتر باشیم.
به جای اینکه از همان ابتدا دنبال یک موضوع فوقالعاده باشید، میتوانید از اتفاقات ساده همان موقعیت شروع کنید؛ مثلاً درباره محل برگزاری، مسیر آمدن، غذا، فیلم یا موضوعی که دیگران درباره آن صحبت میکنند.
۲. بیش از حد به حرف خودتان فکر میکنید
گاهی مشکل کمبود موضوع نیست؛ ذهن بیش از اندازه درگیر این است که «نکند حرفم بیمزه باشد؟»، «اگر اشتباه کنم چه؟» یا «بقیه درباره من چه فکری میکنند؟»
این نگرانی میتواند باعث شود حتی موضوعی را که در ذهن دارید مطرح نکنید. در چنین شرایطی بهتر است هدف را از «جالب بودن» به «در ارتباط بودن» تغییر دهید.
تحقیقات APA نیز نشان دادهاند که افراد گاهی قبل از گفتوگو تصور میکنند موضوعات ساده و روزمره خستهکننده خواهند بود، در حالی که کیفیت تعامل، گوش دادن و واکنش نشان دادن به یکدیگر میتواند گفتوگو را جذابتر کند.
۳. موضوع مشترکی با جمع ندارید
اگر افراد حاضر درباره کاری، خاطرهای یا موضوعی صحبت میکنند که شما با آن آشنایی ندارید، طبیعی است که حرف زیادی برای اضافه کردن نداشته باشید.
در این موقعیت لازم نیست وانمود کنید اطلاعات دارید. پرسیدن سؤال میتواند شما را وارد گفتوگو کند.
مثلاً:
«چطور با این موضوع آشنا شدی؟»
«این فیلم رو دیدی؟ ارزش دیدن داره؟»
«شما معمولاً اینجا میاین؟»
یک سؤال ساده میتواند مسیر مکالمه را باز کند.
۴. بیشتر شنونده هستید تا آغازکننده گفتوگو
بعضی افراد بهطور طبیعی بیشتر گوش میدهند. این ویژگی لزوماً منفی نیست. گوش دادن فعال میتواند به ایجاد ارتباط کمک کند و پژوهشها نیز نقش پاسخگویی و توجه در احساس ارتباط هنگام گفتوگو را بررسی کردهاند.
با این حال، اگر همیشه فقط شنونده باشید، ممکن است دیگران تصور کنند علاقهای به ادامه صحبت ندارید. لازم نیست زیاد حرف بزنید؛ گاهی یک سؤال یا بیان کوتاه از نظر خودتان کافی است.
چگونه در جمع حرف برای گفتن پیدا کنیم؟ از موضوعات ساده شروع کنید
قرار نیست هر بار بحثی عمیق و خاص پیدا کنید. اتفاقات روزمره، فیلم و سریال، سفر، غذا، خرید، کار، خاطرات مشترک و اتفاقات همان روز میتوانند شروع مناسبی باشند.
تحقیقات جدید حتی نشان دادهاند که افراد گاهی جذابیت گفتوگو درباره موضوعات ظاهراً معمولی را کمتر از واقعیت تخمین میزنند.
به جواب طرف مقابل توجه کنید
گفتوگو پرسش و پاسخ خشک نیست. اگر کسی درباره سفرش صحبت میکند، به جای اینکه فقط سؤال بعدی را آماده کنید، به یکی از جزئیات حرف او واکنش نشان دهید.
مثلاً اگر بگوید «تازه از شیراز برگشتم»، به جای تغییر سریع موضوع میتوانید بپرسید:
«کدوم قسمت شیراز بیشتر بهت خوش گذشت؟»
همین سؤال میتواند چند دقیقه گفتوگو ایجاد کند.
کمی از خودتان هم بگویید
اگر همیشه سؤال بپرسید ولی چیزی از خودتان نگویید، مکالمه ممکن است شبیه مصاحبه شود. بعد از شنیدن صحبت طرف مقابل، یک تجربه کوتاه مرتبط از خودتان اضافه کنید.
مثلاً:
«من هم چند وقت پیش اونجا رفته بودم، ولی فلان قسمت رو ندیدم.»
این روش باعث میشود گفتوگو دوطرفهتر شود.
اگر در جمع کاملاً ساکت میشویم، باید نگران باشیم؟
نه لزوماً. تفاوت زیادی بین ترجیح به سکوت، ناآشنا بودن با جمع و مشکلی وجود دارد که باعث ناراحتی یا اختلال در زندگی اجتماعی شود.
اگر فرد فقط در بعضی جمعها کمحرف است، معمولاً نمیتوان از این موضوع بهتنهایی نتیجه خاصی درباره شخصیت یا سلامت روان او گرفت. اما اگر ترس شدید از قضاوت دیگران باعث شود مرتب از موقعیتهای اجتماعی دوری کند یا این وضعیت زندگی روزمره و روابط او را مختل کند، صحبت با یک متخصص سلامت روان میتواند کمککننده باشد.
چند روش ساده برای باز کردن سر صحبت موقعیت موضوع مناسب برای شروع جمع خانوادگی اتفاقات اخیر، خاطرات خانوادگی، برنامههای آینده مهمانی دوستانه فیلم، سفر، غذا، تفریح و اتفاقات روزمره جمع کاری پروژهها، تجربه کاری، موضوعات عمومی مرتبط با کار آشنایی با افراد جدید محل زندگی، علایق، کار، سفر و سرگرمی جمعی که کسی را نمیشناسید سؤال درباره همان مراسم یا موقعیت یک نکته مهم درباره سکوت در جمع
قرار نیست هر سکوتی را با حرف پر کنیم. گفتوگوی سالم نیاز به وقفه هم دارد. هدف این نیست که همیشه پرحرف باشیم؛ هدف این است که وقتی دوست داریم وارد گفتوگو شویم، از ترس یا فشار ذهنی عقب نکشیم.
پژوهشهای مربوط به گفتوگو و ارتباط اجتماعی نشان میدهند که تعاملهای کوتاه هم میتوانند در ایجاد احساس ارتباط نقش داشته باشند و کیفیت تعامل فقط به طولانی بودن آن وابسته نیست.
جمعبندی
اگر در جمع حرفی برای گفتن نداریم، همیشه به این معنی نیست که آدم کمحرف، خجالتی یا بیاجتماعی هستیم. گاهی جمع برایمان ناآشناست، گاهی موضوع مشترکی نداریم و گاهی هم آنقدر نگران قضاوت دیگران هستیم که فرصت صحبت کردن را از خودمان میگیریم.
برای شروع، لازم نیست حرف خاصی پیدا کنید. یک سؤال ساده، واکنش به حرف دیگران یا تعریف کوتاهی از تجربه خودتان میتواند گفتوگو را جلو ببرد. مهمتر از پیدا کردن موضوع خارقالعاده، توجه و پاسخگویی به طرف مقابل است.
