روز مادر مبارک
مامان...
نمیدونم چرا هرچی بزرگتر میشم، بیشتر دلم میخواد برگردم به بچگی. به روزایی که بزرگترین نگرانیم این بود که تو خونه نباشی و وقتی میاومدی، انگار همهچی درست میشد.
اون موقع نمیفهمیدم چقدر خستهای، چقدر از خواستههای خودت میگذری و چقدر وقتا با اینکه حالت خوب نیست، بازم لبخند میزنی که ما چیزی نفهمیم.
حالا که بزرگ شدم، تازه میفهمم پشت اون همه «چیزی نیست، خوبم» چقدر حرف بوده...
مامان، ببخش اگه بعضی وقتا حوصله حرف زدنت رو نداشتم، اگه دیر جواب تلفنت رو دادم، اگه فکر کردم همیشه وقت هست که بیشتر کنارت بشینم.
کاش میشد یه روز برگردم به بچگی، سرمو بذارم رو پاهات و بدون اینکه نگران فردا باشم، فقط صداتو بشنوم.
میدونی چی بیشتر از همه دلمو میلرزونه؟ اینکه هرچی من بزرگتر میشم، تو هم داری پیرتر میشی... و من هنوز کلی حرف نگفته دارم، کلی بغل نکردن، کلی «دوستت دارم» که یادم رفته بهت بگم.
مامان، من هیچ هدیه بزرگی ندارم که اندازه زحمتهات باشه. فقط از ته دلم میخوام سالم باشی، بخندی و سالهای سال کنارم بمونی.
چون من هرچقدر هم بزرگ بشم، بازم یه بچهام که به مامانش نیاز داره...
روزت مبارک مامان قشنگم.

۱ نظر
هرچی بزرگتر میشم، بیشتر میفهمم مامانم چقدر برام زحمت کشیده. خیلی وقتا خسته بوده ولی چیزی نگفته، خیلی وقتا نگرانم بوده ولی به روم نیاورده. کاش بیشتر قدرش رو بدونم و بیشتر کنارش باشم. فقط از خدا میخوام همیشه سالم باشه و سایهش بالای سرمون بمونه.
روزت مبارک مامان جانم