پیشگیری از کمبود ویتامینها و مواد معدنی معمولاً از داروخانه شروع نمیشود؛ از بشقابی شروع میشود که در طول هفته تنوع کافی داشته باشد. ترکیب حبوبات، غلات، سبزیها، میوهها، لبنیات یا جایگزینهای غنیشده، تخممرغ، گوشت، ماهی، مغزها و دانهها میتواند دریافت بسیاری از ریزمغذیهای ضروری را بهتر کند.
با این حال، یک نسخه غذایی برای همه وجود ندارد. سن، بارداری، نوع رژیم غذایی، بیماریهای گوارشی، داروهای مصرفی و حتی روش پختوپز میتوانند نیاز بدن یا میزان جذب مواد مغذی را تغییر دهند. اطلاعات این مطلب جایگزین آزمایش و نظر پزشک یا متخصص تغذیه نیست.
پیشگیری از کمبود ویتامینها و مواد معدنی از بشقاب متنوع شروع میشود
برای تأمین طیف گستردهتری از ریزمغذیها، بهجای تمرکز روی یک «غذای کامل»، گروههای مختلف غذایی را در برنامه هفتگی بچرخانید. غذاهای تکراری ممکن است کالری کافی داشته باشند، اما از نظر آهن، روی، کلسیم، فولات، ویتامین B۱۲ یا ویتامین A متعادل نباشند.
- سبزیها و میوهها: منابع مهمی از فولات، ویتامین C، ویتامین A به شکل کاروتنوئیدها و ترکیبات مفید دیگر هستند. رنگهای مختلف را در برنامه بگنجانید.
- حبوبات و غلات: عدس، لوبیا، نخود و غلات سبوسدار فیبر، فولات، منیزیم و مقداری آهن فراهم میکنند. ترکیب غلات و حبوبات، تنوع پروتئینی وعده را هم بیشتر میکند.
- لبنیات یا جایگزین غنیشده: میتوانند کلسیم و در برخی محصولات ویتامین D فراهم کنند. برچسب محصول برای بررسی غنیشدن اهمیت دارد.
- تخممرغ، گوشت، ماهی و مغزها: هرکدام بخشی از نیاز به پروتئین، روی، آهن، ویتامینهای گروه B و در برخی موارد اسیدهای چرب مفید را پوشش میدهند.
چطور جذب آهن و سایر مواد مغذی را بهتر کنیم؟
مقدار ماده مغذی در غذا تنها عامل تعیینکننده نیست؛ بدن باید بتواند آن را جذب کند. آهن موجود در گوشت و ماهی معمولاً جذب متفاوتی با آهن حبوبات و سبزیها دارد. افزودن گوجهفرنگی، فلفل دلمهای، مرکبات یا دیگر منابع ویتامین C به وعدههای حاوی حبوبات میتواند به جذب بهتر آهن غیرهم کمک کند.
چای و قهوه را بهتر است همزمان با وعدههای اصلی، بهویژه غذاهای گیاهیِ سرشار از آهن، مصرف نکنید. خیساندن و پختن کامل حبوبات، علاوه بر بهبود بافت و هضم، به کاهش برخی ترکیباتی که جذب مواد معدنی را محدود میکنند کمک میکند.
برای کلسیم، فقط به یک لیوان شیر فکر نکنید؛ ماست، پنیر و نوشیدنیهای گیاهی غنیشده نیز میتوانند در برنامه قرار بگیرند. اگر نوشیدنی گیاهی انتخاب میکنید، مقدار کلسیم و ویتامین D روی برچسب آن را بررسی کنید؛ همه محصولات این مواد را به یک اندازه ندارند.
روش پختوپز هم بر دریافت ویتامینها اثر دارد
برخی ویتامینهای محلول در آب، مانند ویتامین C و بخشی از ویتامینهای گروه B، در تماس طولانی با آب و حرارت زیاد بیشتر کاهش مییابند. شستن سریع، خردکردن سبزیها درست پیش از مصرف، بخارپز کردن یا پخت کوتاه با آب کم میتواند از هدررفت غیرضروری جلوگیری کند.
این به معنای خامخواری یا حذف غذاهای پخته نیست. پخت مناسب، هضم بعضی غذاها را آسانتر میکند و برای ایمنی مواد غذایی ضروری است؛ هدف، پرهیز از جوشاندن طولانی و دور ریختن آب پخت در شرایطی است که میتوان از آن در سوپ یا خوراک استفاده کرد.
در رژیمهای گیاهخواری و محدود، برنامهریزی مهمتر است
حذف یک گروه غذایی بدون جایگزین مناسب میتواند دریافت بعضی ریزمغذیها را کاهش دهد. در رژیم وگان، ویتامین B۱۲ معمولاً از غذاهای غنیشده یا مکمل تأمین میشود و اتکا به منابع گیاهی معمول، نیاز بدن به این ویتامین را تضمین نمیکند.
در رژیمهای بدون لبنیات نیز باید برای کلسیم و ویتامین D جایگزین مشخصی در نظر گرفت. رژیمهای حذفگر، حساسیتهای غذایی یا کاهش وزن شدید بهتر است با کمک متخصص تنظیم شوند تا حذف یک ماده غذایی به کمبود چند ماده مغذی منجر نشود.
چه زمانی تغذیه بهتنهایی کافی نیست؟
بارداری، شیردهی، رشد سریع کودکان، سالمندی، خونریزیهای شدید، بیماریهای روده و معده، جراحیهای کاهش وزن و مصرف طولانی برخی داروها میتوانند نیاز به بررسی بیشتری ایجاد کنند. خستگی، رنگپریدگی، گزگز اندامها یا ریزش مو بهتنهایی تشخیص کمبود نیستند و علتهای مختلفی دارند؛ خوددرمانی با مکمل ممکن است تشخیص اصلی را به تأخیر بیندازد.
ویتامین D از جمله موادی است که دریافت آن فقط با غذا همیشه آسان نیست و میزان نیاز به شرایط فرد، دریافت غذایی و وضعیت آزمایشگاهی بستگی دارد. درباره مکمل و مقدار مصرف، بهخصوص برای کودکان، بارداری و بیماریهای زمینهای، تصمیم را به پزشک یا متخصص تغذیه بسپارید.
مکملها را جایگزین تنوع غذایی نکنید
مکمل برای درمان کمبود تأییدشده یا پوشش نیازهای خاص برخی گروهها مفید است، اما مصرف همزمان چند فرآورده میتواند باعث دریافت بیش از حد شود. ویتامینهای محلول در چربی مانند A و D در بدن ذخیره میشوند و آهن نیز برای افراد بدون کمبود، مکمل بیضرری محسوب نمیشود.
قبل از شروع مکمل، برچسب فرآورده، مقدار ماده مؤثر و تداخل احتمالی آن با داروها را بررسی کنید. آزمایشهای لازم نیز باید بر اساس علائم و شرایط فرد انتخاب شوند، نه صرفاً به دلیل مصرف یک مکمل یا مشاهده تبلیغات.
جمعبندی: پیشگیری از کمبود ویتامینها و مواد معدنی با تغذیه، به معنای خوردن یک غذای خاص یا مصرف همیشگی مولتیویتامین نیست؛ تنوع در گروههای غذایی، ترکیب درست غذاها، پخت مناسب و توجه به شرایط فردی چهار پایه اصلی آن هستند. اگر رژیم محدود، بیماری زمینهای یا احتمال کمبود دارید، برنامه غذایی و مکملها را با نظر متخصص تنظیم کنید.


















