خلوت کردن خانه یکی از کم‌هزینه‌ترین راه‌ها برای تغییر ظاهر فضاست؛ چون پیش از خرید پرده، فرش یا وسایل تزئینی، چیزی را که از دکور دیده می‌شود اصلاح می‌کند. وقتی سطح میزها، مسیر رفت‌وآمد و گوشه‌های پر از وسیله آزاد می‌شوند، همان خانه روشن‌تر، مرتب‌تر و بزرگ‌تر به نظر می‌رسد.

این کار به معنی دور ریختن همه‌چیز نیست. کافی است وسایل اضافی را از جلوی چشم بردارید، کاربرد هر وسیله را دوباره بسنجید و چیدمان را طوری تنظیم کنید که خانه برای زندگی روزمره راحت‌تر باشد.

خلوت کردن خانه را از شلوغی‌های جلوی چشم شروع کنید

برای شروع سراغ کمدهای عمیق و انباری نروید؛ تغییر آن‌ها ممکن است ساعت‌ها زمان ببرد و نتیجه‌اش هم فوراً دیده نشود. یک سطح مشخص انتخاب کنید و فقط همان را کامل کنید؛ مثلاً میز جلو مبلی، کنسول ورودی، اپن آشپزخانه یا سطح کنار تلویزیون.

تمام وسایل آن بخش را موقتاً بردارید و سطح را تمیز کنید. سپس هر وسیله را در یکی از این چهار گروه قرار دهید:

  • وسایلی که هر روز یا چند بار در هفته استفاده می‌شوند؛
  • وسایلی که باید به جای اصلی خود برگردند؛
  • وسایلی که قابل بخشیدن، فروختن یا بازیافت هستند؛
  • وسایلی که درباره‌شان مطمئن نیستید و باید موقتاً کنار گذاشته شوند.

سطح را با همهٔ وسایل قبلی پر نکنید. بخشی از فضای خالی را نگه دارید؛ همین فضای خالی است که باعث می‌شود دکور مرتب‌تر به نظر برسد.

وسایل مشابه را جمع کنید، نه اینکه در همه‌جای خانه پخش باشند

شمع، قاب عکس، گلدان، اسباب‌بازی، شارژر و لوازم‌التحریر وقتی در چند نقطهٔ خانه پراکنده‌اند، شلوغی بیشتری ایجاد می‌کنند. وسایل هم‌نوع را کنار هم جمع کنید تا تعداد واقعی آن‌ها را ببینید. گاهی بعد از این مرحله مشخص می‌شود که چند وسیلهٔ مشابه دارید که عملاً استفاده نمی‌شوند.

برای وسایل کوچک، از ظرف‌ها و جعبه‌هایی که از قبل در خانه دارید استفاده کنید. یک جعبه برای شارژرها، ظرفی برای کلیدها و سبدی برای وسایل پراکندهٔ پذیرایی، نظم را بدون خرید نظم‌دهندهٔ جدید بیشتر می‌کند. مهم این است که هر گروه جای ثابتی داشته باشد، نه اینکه فقط وسایل را موقتاً پنهان کنیم.

سطوح خانه را از وسایل بی‌دلیل آزاد کنید

بیشترین تأثیر بصری معمولاً از خلوت کردن سطوح به دست می‌آید. روی میز ناهارخوری، اپن آشپزخانه و میز پذیرایی فقط چیزهایی بمانند که یا کاربرد روزانه دارند یا عمداً برای زیبایی انتخاب شده‌اند.

مثلاً روی میز جلو مبلی می‌توانید یک سینی، چند کتابی که واقعاً خوانده می‌شوند یا یک وسیلهٔ تزئینی را نگه دارید؛ اما کنترل‌ها، قبض‌ها، لیوان‌های نیمه‌خالی و وسایل کوچک روزمره باید جای دیگری داشته باشند. سینی کمک می‌کند وسایل ضروری یک محدودهٔ مشخص داشته باشند و هنگام تمیزکاری هم سریع جابه‌جا شوند.

چیدمان مبلمان را با فضای آزاد اطراف آن اصلاح کنید

گاهی خانه به دلیل تعداد زیاد وسایل شلوغ نیست؛ مشکل از فاصلهٔ نامناسب مبلمان و بسته شدن مسیرهاست. صندلی‌ها، میزها و گلدان‌ها را طوری بچینید که مسیر رفت‌وآمد بین ورودی، آشپزخانه و نشیمن واضح بماند.

مبلمانی که ماه‌ها بدون استفاده در گوشه‌ای مانده، لازم نیست همچنان بخشی از چیدمان اصلی باشد. می‌توانید آن را موقتاً به اتاق دیگری منتقل کنید و چند روز راحتی فضا را بسنجید. اگر نبودنش اختلالی ایجاد نکرد، احتمالاً خانه به آن وسیله نیاز روزمره ندارد.

یک آزمایش ساده برای وسایل بزرگ

پیش از جابه‌جایی کامل، از جای فعلی وسیله عکس بگیرید و سپس آن را برای چند روز از فضای اصلی خارج کنید. عکس قبل و تجربهٔ استفاده از فضا کمک می‌کند تصمیم شما فقط بر اساس عادت یا احساس لحظه‌ای نباشد.

تزئینات را گروه‌بندی کنید تا دکور پراکنده دیده نشود

قرار دادن چند وسیلهٔ تزئینی کوچک در نقاط مختلف، معمولاً خانه را مرتب‌تر نمی‌کند. بهتر است تعداد محدودتری از آن‌ها را در یک ترکیب مشخص قرار دهید؛ برای نمونه، چند قاب با اندازه‌های متفاوت روی یک دیوار یا چند شیء هماهنگ روی یک سینی.

همهٔ قاب‌ها، گلدان‌ها و یادگاری‌ها لازم نیست هم‌زمان دیده شوند. بخشی از آن‌ها را در کمد نگه دارید و هر چند ماه ترکیب را تغییر دهید. این کار بدون خرید وسیلهٔ جدید، حس تازگی ایجاد می‌کند و از پر شدن دائمی سطوح جلوگیری خواهد کرد.

خلوت کردن خانه برای خانواده باید قابل ادامه دادن باشد

اگر مرتب‌سازی فقط به یک نفر وابسته باشد، احتمال برگشتن شلوغی زیاد است. برای وسایل مشترک خانه، جای مشخص و ساده تعیین کنید؛ جایی که همهٔ اعضای خانواده بتوانند بدون توضیح اضافه وسایل را به آن برگردانند.

برای کودکان هم بهتر است به‌جای مرتب کردن تمام اتاق، تعداد محدودی جعبه یا سبد در دسترس باشد. اسباب‌بازی‌های شکسته، ناقص یا بدون استفاده را جدا کنید و از کودک بخواهید دربارهٔ بخشی از وسایل تصمیم بگیرد. هدف، ساختن عادت قابل اجراست، نه ایجاد اتاقی که فقط در عکس مرتب به نظر برسد.

برنامهٔ کوتاه برای تغییر ظاهر خانه در یک روز

  1. ده دقیقه برای جمع کردن وسایل پراکنده و برگرداندن آن‌ها به جای اصلی وقت بگذارید.
  2. یک سطح بزرگ و یک مسیر رفت‌وآمد را کاملاً آزاد کنید.
  3. وسایل مشابه را کنار هم بگذارید و موارد تکراری یا بی‌استفاده را جدا کنید.
  4. چیدمان یک بخش از مبلمان را تغییر دهید و فضای رفت‌وآمد را بررسی کنید.
  5. در پایان فقط چند وسیلهٔ تزئینی انتخاب کنید و بقیه را موقتاً کنار بگذارید.

برای جلوگیری از خستگی، هر نوبت را به یک محدودهٔ کوچک اختصاص دهید. خانه قرار نیست در یک روز از تمام وسایل خالی شود؛ مهم این است که تصمیم‌ها مشخص باشند و وسایل حذف‌شده دوباره به همان نقطه برنگردند.

چطور نتیجهٔ خلوت کردن را حفظ کنیم؟

یک قانون ساده برای خانه تعیین کنید: هر وسیلهٔ جدید باید جای مشخص داشته باشد و اگر وسیله‌ای مشابه از قبل وجود دارد، یکی از آن دو انتخاب شود. این قانون به‌خصوص برای ظروف، لباس‌ها، اسباب‌بازی‌ها و لوازم دکوری کاربردی است.

هر شب پنج تا ده دقیقه برای جمع کردن سطوح پرتردد کافی است. اگر وسایل همیشه در مسیر استفاده قرار می‌گیرند، آن‌ها را به جای دوری منتقل نکنید؛ جای مناسب باید هم مرتب باشد و هم با عادت‌های واقعی خانواده جور دربیاید.

خلوت کردن خانه زمانی بیشترین اثر را دارد که به جای پنهان کردن وسایل، دربارهٔ کاربرد، جای مناسب و تعداد واقعی آن‌ها تصمیم بگیرید. با آزاد کردن سطوح، باز کردن مسیرها و جابه‌جایی محدود مبلمان، ظاهر خانه بدون خرید وسیلهٔ تازه تغییر می‌کند و نگهداری این نظم هم ساده‌تر می‌شود.