همستر برای آپارتمان کوچک از نظر صدا و اندازه حیوان انتخابی قابل بررسی است، اما این به معنی مناسب بودن هر قفس کوچک نیست. همستر بیشتر شب‌ها فعال است و برای دویدن، کندوکاو و پنهان شدن به سطح کف جادار، بستر عمیق و محیطی آرام نیاز دارد.
مهم‌ترین تصمیم پیش از خرید، انتخاب محفظه‌ای ایمن و بزرگ است؛ نه رنگ قفس، تعداد طبقه‌ها یا لوازم تزئینی. همستر سوری باید تنها نگهداری شود و بهتر است همسترهای کوتوله نیز در قفس‌های جدا باشند، چون هم‌قفس شدن می‌تواند به درگیری و آسیب منجر شود.
آیا همستر برای آپارتمان کوچک انتخاب مناسبی است؟
همستر معمولاً حیوانی کم‌صداست و لازم نیست در فضای خانه آزادانه رفت‌وآمد کند؛ بنابراین برای بسیاری از آپارتمان‌ها مناسب است. با این حال، فعالیت شبانه، صدای چرخ و نیاز به قفس بزرگ ممکن است برای اتاق خواب یا خانه‌ای با فضای بسیار محدود مشکل‌ساز شود.
قفس را در اتاقی با دمای نسبتاً ثابت، دور از نور مستقیم خورشید، باد کولر و بخاری و صدای تلویزیون قرار دهید. آشپزخانه، بالکن و کنار پنجره مکان‌های مناسبی نیستند؛ دود، بوهای تند و تغییر دما می‌توانند به حیوان آسیب بزنند.
برای همستر آپارتمانی چه قفسی بخریم؟
به جای تمرکز بر ارتفاع و طبقه‌های زیاد، سطح کف یکپارچه و قابل استفاده را بررسی کنید. یک محفظه با حدود ۱۰۰ در ۵۰ سانتی‌متر سطح کف برای بسیاری از راهنماهای رفاه حیوانات، حداقل عملی بهتری از قفس‌های کوچک فروشگاهی است؛ هرچه فضا بیشتر باشد، امکان چیدمان بستر و وسایل بدون شلوغی هم بهتر می‌شود.
- کف قفس باید صاف و محکم باشد؛ کف توری می‌تواند باعث آسیب به پنجه‌ها شود.
- فاصله میله‌ها باید آنقدر کم باشد که سر و بدن همستر، به‌ویژه همستر کوتوله، از آن عبور نکند.
- تهویه لازم است، اما قفس نباید در معرض باد مستقیم قرار بگیرد.
- طبقه‌های بلند و مسیرهای سقوط خطرناک‌تر از یک فضای کف بزرگ هستند.
- قفس باید درِ مطمئن داشته باشد؛ همسترها در فرار کردن مهارت زیادی دارند.
آکواریوم یا محفظه‌های شیشه‌ای نیز در صورت داشتن تهویه مناسب قابل استفاده‌اند، اما باید سنگین، ایمن و به‌خوبی تهویه شوند. محفظه کاملاً بسته یا ظرفی که گردش هوا در آن ضعیف است، انتخاب مناسبی نیست.
بستر عمیق و وسایل ضروری داخل قفس
همستر فقط به یک خانه پلاستیکی و ظرف غذا نیاز ندارد. بخش مهمی از رفتار طبیعی او کندن تونل و پنهان شدن است؛ بنابراین بستر باید در بیشتر قسمت‌های قفس عمقی حدود ۲۰ سانتی‌متر یا بیشتر داشته باشد و قابلیت تونل‌سازی را حفظ کند.
- بستر: بستر کاغذی بدون عطر یا پوشال مناسب با گردوغبار کم انتخاب کنید. پوشال‌های معطر و مواد نامطمئن می‌توانند برای دستگاه تنفسی آزاردهنده باشند.
- چرخ دویدن: سطح آن باید کاملاً یکپارچه باشد. چرخ برای همستر سوری معمولاً باید حدود ۲۸ سانتی‌متر یا بزرگ‌تر باشد تا پشت حیوان هنگام دویدن قوس برندارد؛ برای همسترهای کوتوله نیز چرخ متناسب با اندازه بدن لازم است.
- پناهگاه: خانه‌ای تاریک و جادار در اختیارش بگذارید تا هنگام خواب مزاحمتی نداشته باشد.
- وسایل جویدنی: چوب‌ها و اسباب‌بازی‌های مخصوص حیوانات کوچک برای کنترل رشد دندان‌ها مفیدند، به شرطی که رنگ، چسب یا مواد شیمیایی نامطمئن نداشته باشند.
- ظرف آب: بطری آب سالم و بدون نشتی یا ظرف سنگین و کم‌عمق استفاده کنید و هر روز عملکرد آن را بررسی کنید.
توپ‌های پلاستیکی گردان انتخاب خوبی نیستند؛ تهویه محدود، فشار حرکتی و احتمال گیر کردن پا یا برخورد با وسایل خانه، آن‌ها را به وسیله‌ای پرخطر تبدیل می‌کند. برای خارج کردن همستر از قفس، محفظه حمل یا فضای بازی کاملاً محصور و تحت نظارت ایمن‌تر است.
غذا، آب و برنامه روزانه همستر
پایه تغذیه باید غذای کامل و مخصوص همستر باشد، نه فقط مخلوطی از تخمه‌های چرب. مقدار غذا را با دستور محصول و وضعیت بدنی حیوان تنظیم کنید و خوراک‌های تازه را در حجم کم بدهید تا در لانه ذخیره و فاسد نشوند.
سبزی‌های مناسب را پس از شست‌وشو و در تکه‌های کوچک ارائه کنید و باقی‌مانده را همان روز بردارید. خوراک‌های شیرین، غذای چرب و شور، شکلات، پیاز، سیر و خوراکی‌های سفره برای همستر مناسب نیستند. آب تازه باید همیشه در دسترس باشد و ظرف آن روزانه بررسی و تمیز شود.
رفتار درست با همستر، مخصوصاً در خانه‌های دارای کودک
همستر روزها می‌خوابد و بیدار کردن ناگهانی او می‌تواند باعث ترس یا گاز گرفتن شود. بهترین زمان تعامل، زمانی است که خودش بیدار شده باشد؛ ابتدا اجازه دهید دستتان را بو بکشد و سپس با هر دو دست، بدنش را از پایین و بدون فشردن بلند کنید.
کودک نباید همستر را از خواب بیدار کند، دنبال او بدود یا حیوان را از ارتفاع بلند کند. مسئولیت اصلی غذا دادن، نظافت و کنترل سلامت باید با یک بزرگسال باشد، حتی اگر کودک در بازی و مشاهده حیوان مشارکت کند.
تمیزکاری قفس و نشانه‌های نیاز به دامپزشک
هر روز بخش‌های خیس، غذای مانده و مواد آلوده را بردارید و ناحیه‌های کثیف را با مقدار کمی از بستر تمیز جایگزین کنید. هنگام نظافت کامل، بخشی از بستر تمیز و لانه قبلی را نگه دارید تا بوی آشنای محیط باقی بماند؛ شست‌وشوی افراطی می‌تواند استرس حیوان را بیشتر کند.
کاهش اشتها، بی‌حالی، تنفس سخت، اسهال، ترشح چشم یا بینی، زخم، لنگیدن و تغییر ناگهانی در وزن از نشانه‌هایی هستند که نباید به حساب پیری یا خواب‌آلودگی گذاشته شوند. در چنین شرایطی، به‌ویژه اگر علائم ادامه‌دار یا شدید باشند، مراجعه به دامپزشک آشنا با حیوانات کوچک لازم است و درمان خانگی یا داروی انسانی می‌تواند خطرناک باشد.
جمع‌بندی: همستر برای آپارتمان کوچک زمانی انتخاب مناسبی است که بتوانید یک قفس جادار با کف یکپارچه، بستر عمیق، چرخ استاندارد و محیطی آرام فراهم کنید. پیش از خرید، فضای واقعی قفس، زمان رسیدگی شبانه و امکان مراجعه به دامپزشک را بسنجید؛ کوچک بودن خود حیوان نباید بهانه‌ای برای کوچک بودن محل زندگی‌اش باشد.
