خرگوش خانگی برای آپارتمان فقط به یک قفس کوچک و چند برگ کاهو نیاز ندارد. این حیوان به فضای امن برای تحرک روزانه، یونجهٔ دائمی، آب تازه، جای خواب مناسب و نظافت منظم نیاز دارد؛ در غیر این صورت، زندگی در آپارتمان می‌تواند به کم‌تحرکی، چاقی، آسیب پا یا مشکلات گوارشی منجر شود.

اگر بتوانید بخشی از خانه را برای رفت‌وآمد آزاد خرگوش آماده کنید و سیم‌ها، گیاهان سمی و وسایل قابل جویدن را از دسترسش دور نگه دارید، نگهداری از او در آپارتمان امکان‌پذیر است. نکتهٔ تعیین‌کننده، متراژ کل خانه نیست؛ کیفیت فضای اختصاصی و زمانی است که هر روز برای مراقبت و تعامل در نظر می‌گیرید.

خرگوش خانگی برای آپارتمان به چه فضایی نیاز دارد؟

قفس نباید تمام محل زندگی خرگوش باشد. یک محفظهٔ باز یا پن مخصوص می‌تواند محل استراحت، آب و غذا باشد، اما خرگوش باید هر روز چند ساعت در فضای بزرگ‌تر و کاملاً ایمن راه برود و بازی کند. حرکت‌کردن برای سلامت عضلات، کنترل وزن و عملکرد طبیعی دستگاه گوارش او اهمیت دارد.

فضای خرگوش را روی سطحی قرار دهید که لیز نباشد. سرامیک صیقلی یا پارکت بدون پوشش ممکن است باعث لغزش و فشار به پاها شود؛ یک قالیچهٔ قابل شست‌وشو یا کف‌پوش ضدلغزش انتخاب عملی‌تری است. جای خواب باید از رفت‌وآمد شدید، صدای بلند، دود، آشپزخانه و تابش مستقیم آفتاب فاصله داشته باشد.

ایمن‌سازی خانه پیش از ورود خرگوش

  • سیم برق، شارژر و کابل اینترنت را داخل محافظ یا خارج از دسترس قرار دهید.
  • پایهٔ مبلمان، قرنیز، فرش‌های ریش‌ریش و وسایل پلاستیکی نرم را بررسی کنید؛ جویدن آن‌ها می‌تواند خطرناک باشد.
  • گیاهان آپارتمانی ناشناخته را از محل رفت‌وآمد حیوان دور کنید.
  • راه دسترسی به بالکن، پله، آشپزخانه و سرویس بهداشتی را ببندید.
  • درهای محفظه را طوری انتخاب کنید که خرگوش نتواند آن‌ها را باز کند یا از رویشان بپرد.

خرگوش‌ها در هوای گرم آسیب‌پذیرند. اتاق خنک، دارای جریان هوای ملایم و دور از باد مستقیم کولر مناسب‌تر است؛ قرار دادن قفس کنار پنجرهٔ آفتاب‌گیر یا در فضای بسته و داغ بالکن می‌تواند خطرناک باشد.

تغذیهٔ خرگوش آپارتمانی؛ یونجه غذای اصلی است

بخش اصلی رژیم خرگوش بالغ باید یونجهٔ باکیفیت و تمیز باشد که همیشه در دسترس قرار بگیرد. جویدن یونجه به ساییده‌شدن طبیعی دندان‌ها کمک می‌کند و فیبر آن برای حرکت منظم دستگاه گوارش ضروری است. یونجهٔ مرطوب، کپک‌زده، خاک‌آلود یا دارای بوی غیرعادی را دور بریزید.

سبزی‌های برگ‌دار را پس از شست‌وشو و خشک‌کردن، به‌تدریج وارد رژیم کنید. اگر خرگوش قبلاً سبزی نخورده است، مقدار کم شروع بهتری است؛ تغییر ناگهانی غذا می‌تواند باعث اسهال یا به‌هم‌خوردن گوارش شود. پلت مخصوص خرگوش باید سهم محدودی از جیره باشد، نه جایگزین یونجه و سبزی.

آب تازه را هر روز عوض کنید. بسیاری از خرگوش‌ها آبخوری کاسه‌ای سنگین را بهتر از بطری می‌پذیرند، چون نوشیدن از آن طبیعی‌تر است؛ با این حال، کاسه باید طوری باشد که به‌آسانی واژگون نشود و مرتب شسته شود.

خوراک‌هایی که نباید بی‌حساب داده شوند

نان، بیسکویت، شکلات، تنقلات شور، غذای پختهٔ انسان، شیرینی و خوراک‌های پرنشاسته برای خرگوش مناسب نیستند. هویج و میوه هم به‌دلیل قند باید فقط مقدار کمی و گهگاه مصرف شوند، نه به‌عنوان غذای اصلی. هر خوراک تازه را جداگانه اضافه کنید تا اگر اختلال گوارشی ایجاد شد، عامل آن مشخص باشد.

نظافت محل زندگی و آموزش دستشویی

خرگوش معمولاً قابلیت یادگیری استفاده از ظرف خاک را دارد، به‌خصوص اگر ظرف کنار محل خواب یا جایی قرار گیرد که خودش برای دفع انتخاب کرده است. بخشی از یونجه را نزدیک یا بالای ظرف بگذارید؛ خرگوش‌ها اغلب هنگام خوردن یونجه دفع هم می‌کنند.

ظرف خاک را هر روز از توده‌های خیس و مدفوع پاک کنید و پیش از پرکردن دوباره بشویید. محفظه و وسایل غذاخوری نیز باید به‌طور منظم تمیز شوند. برای شست‌وشوی محل، شویندهٔ ملایم و آب کافی است؛ باقی‌ماندن بوی تند مواد ضدعفونی‌کننده ممکن است حیوان را آزار دهد.

بستر کاغذی بدون رایحه یا پلت‌های مخصوص حیوانات انتخاب مناسب‌تری هستند. خاک گربهٔ کلامپینگ، بستر معطر و موادی که گردوغبار زیادی تولید می‌کنند می‌توانند برای تنفس یا دستگاه گوارش خرگوش مشکل‌ساز شوند.

مراقبت‌های روزانه‌ای که در آپارتمان نباید فراموش شوند

هر روز چند دقیقه وضعیت اشتها، آب خوردن، مدفوع، چشم‌ها، بینی و تمیزی اطراف دم را بررسی کنید. خرگوش‌ها ممکن است بیماری را پنهان کنند؛ کاهش اشتها یا کم‌شدن مدفوع، حتی اگر حیوان هنوز سرحال به نظر برسد، موضوعی برای پیگیری سریع دامپزشکی است.

موهای ریخته‌شده را با برس مناسب جمع کنید، به‌ویژه در فصل‌های پرریزش. ناخن‌ها نیز باید در صورت بلندشدن کوتاه شوند، اما اگر رگ داخل ناخن دیده نمی‌شود یا تجربه ندارید، انجام آن را به دامپزشک یا آرایشگر باتجربه بسپارید. عقیم‌سازی هم می‌تواند از نظر سلامت و رفتار اهمیت داشته باشد و باید دربارهٔ زمان مناسب آن با دامپزشک مشورت شود.

خرگوش حیوانی برای تماشا کردن صرف نیست. اسباب‌بازی‌های جویدنی امن، جعبهٔ مقوایی بدون چسب و رنگ، تونل و فرصت جست‌وجوی غذا، بخشی از نیاز رفتاری او هستند. بغل‌کردن مداوم نیز ضروری نیست و حتی ممکن است باعث ترس شود؛ تعامل آرام روی زمین معمولاً انتخاب بهتری است.

آیا نگهداری از خرگوش در آپارتمان انتخاب مناسبی است؟

خرگوش خانگی برای آپارتمان زمانی انتخاب مناسبی است که خانواده بتواند فضای آزاد و ایمن، یونجه و مراقبت روزانه، نظافت منظم و دسترسی به دامپزشک را فراهم کند. قفس کوچک، غذای آماده یا سبزی‌های پراکنده، نیازهای این حیوان را کامل نمی‌کنند.

پیش از خرید یا به‌سرپرستی‌گرفتن خرگوش، محل رفت‌وآمد او را مشخص و هزینهٔ خوراک، لوازم، واکسن‌ها یا معاینه‌های احتمالی و ایمن‌سازی خانه را در نظر بگیرید. آپارتمان مانع قطعی نیست؛ بی‌برنامگی در فضا، تغذیه و نظافت است که نگهداری را دشوار می‌کند.