گربهها در انتخاب آدم مورد علاقه‌شان معمولاً به یک نشانهٔ منفرد مثل غذا یا جنسیت توجه نمی‌کنند. آن‌ها بیشتر به این دقت دارند که یک نفر تا چه اندازه قابل‌پیش‌بینی، آرام و محترم است و در کنار او احساس امنیت میکنند.
به همین دلیل ممکن است گربه‌ای در خانه بیشتر سراغ کسی برود که کمترین تلاش را برای بغل کردنش دارد، نه لزوماً کسی که بیشترین رسیدگی را انجام میدهد. علاقهٔ گربه اغلب نتیجهٔ مجموعه‌ای از تجربه‌های روزمره است؛ از لحن صدا و شیوهٔ نوازش گرفته تا احترام گذاشتن به زمانی که حیوان می‌خواهد تنها بماند.
گربهها در انتخاب آدم مورد علاقه‌شان چه نشانه‌هایی را می‌سنجند؟
هیچ فرمول قطعی برای محبوب شدن نزد همهٔ گربهها وجود ندارد. بااین‌حال، چند ویژگی در رابطهٔ میان گربه و انسان بیشتر از بقیه تکرار میشود:
- رفتار قابل‌پیش‌بینی: گربهها معمولاً با کسی راحت‌ترند که زمان غذا، بازی و استراحت او الگوی نسبتاً ثابتی دارد.
- احترام به مرزهای بدنی: کنار کشیدن دست وقتی گربه بی‌قرار میشود، اعتماد را بیشتر میکند.
- لحن و حرکت آرام: صدای بلند، حرکت ناگهانی و نزدیک شدن مستقیم ممکن است حیوان را محتاط کند.
- تجربه‌های مثبت: بازی، تشویقی و نوازش کوتاه و مناسب میتواند حضور یک فرد را با اتفاق‌های خوشایند پیوند دهد.
- بوی آشنا: گربهها به بو حساس‌اند و بوی ثابت و آشنای اعضای خانه میتواند به احساس امنیت کمک کند.
احترام به انتخاب گربه، از زیاد نوازش کردن مهم‌تر است
بسیاری از آدم‌ها تصور میکنند محبت بیشتر یعنی بغل کردن طولانی، نوازش مداوم یا صدا زدن گربه در هر فرصتی. اما برای گربه، تماس اجباری میتواند نتیجهٔ معکوس داشته باشد؛ به‌خصوص اگر گوش‌ها به عقب بروند، دم با شدت حرکت کند، بدن سفت شود یا حیوان سرش را از دست شما برگرداند.
فردی که اجازه میدهد گربه خودش نزدیک شود، معمولاً پیام امن‌تری می‌فرستد. بهتر است دست را آرام جلو ببرید تا حیوان آن را بو کند و بعد، در صورت تمایل خودش، نوازش را از ناحیهٔ گونه یا زیر چانه شروع کنید. شکم و پنجه‌ها برای بسیاری از گربهها نواحی حساسی هستند و نباید بدون نشانهٔ رضایت لمس شوند.
نقش غذا، بازی و مراقبت روزانه چیست؟
غذا دادن میتواند پیوندی مثبت ایجاد کند، اما علاقهٔ گربه را نمی‌توان فقط به «کسی که غذا میدهد» نسبت داد. اگر همان فرد هنگام غذا دادن عجله کند، گربه را جابه‌جا کند یا مرتباً او را بغل کند، مزیت غذا ممکن است با تجربه‌های ناخوشایند خنثی شود.
بازی تعاملی، به‌ویژه با اسباب‌بازی‌هایی که گربه را وادار به تعقیب و شکار میکنند، راه دیگری برای ساختن رابطه است. بازی باید کوتاه و متناسب با سن و وضعیت بدنی حیوان باشد و دست و انگشت انسان نباید به اسباببازی تبدیل شود؛ چون این کار میتواند گاز گرفتن دست را به عادتی آموخته‌شده تبدیل کند.
مراقبتهای ضروری مانند برس کشیدن، کوتاه کردن ناخن یا بردن به دامپزشکی همیشه خوشایند نیستند. بااین‌حال، اگر این کارها با آرامش، زمان‌بندی مناسب و پاداش بعد از پایان کار انجام شوند، تجربهٔ منفی کمتری ایجاد میکنند. گربه ممکن است از انجام یک مراقبت خاص خوشش نیاید، اما این موضوع الزاماً به معنی از بین رفتن اعتمادش به صاحب نیست.
چرا گربه گاهی فرد کم‌توجه‌تر را ترجیح میدهد؟
گربهها معمولاً به کسی نزدیک می‌شوند که فشار اجتماعی کمتری ایجاد میکند. فردی که در گوشه‌ای آرام نشسته و مستقیماً به حیوان خیره نمی‌شود، برای گربه فرصت بیشتری می‌گذارد تا فاصله را خودش تعیین کند.
در مقابل، کودکی که مدام گربه را دنبال میکند یا مهمانی که برای لمس کردنش دست دراز میکند، ممکن است بدون قصد بد، احساس ناامنی ایجاد کند. در خانواده‌هایی که کودک و گربه کنار هم زندگی میکنند، آموزش همین نکته مهم است: نزدیک شدن گربه به کودک باید داوطلبانه باشد و هنگام خواب، غذا خوردن یا پنهان شدن حیوان نباید مزاحمش شد.
شخصیت گربه و تجربه‌های قبلی هم تعیین‌کننده‌اند
همهٔ گربهها اجتماعی و پرحرف نیستند. بعضی از آن‌ها ذاتاً به یک نفر وابسته‌تر می‌شوند و بعضی دیگر بین چند عضو خانه رفت‌وآمد میکنند. سن، سابقهٔ زندگی، تجربهٔ جدایی یا ترس، میزان اجتماعی شدن در دورهٔ بچگی و حتی شرایط محیط خانه میتواند روی رفتار اجتماعی گربه اثر بگذارد.
به همین دلیل، رفتار یک گربهٔ نجات‌یافته از محیط پرتنش را نباید با یک بچه‌گربهٔ اجتماعی مقایسه کرد. حیوانی که قبلاً با زور گرفته یا تنبیه شده است، ممکن است برای نزدیک شدن به انسان زمان بیشتری بخواهد. در چنین شرایطی، پیشرفت کوچک مثل ماندن در یک اتاق یا گرفتن تشویقی از دست، نشانهٔ مهمی از افزایش اعتماد است.
از کجا بفهمیم گربه کنار ما احساس راحتی میکند؟
دراز کشیدن در نزدیکی شما، پلک زدن آرام، مالیدن سر یا بدن به پا، دنبال کردن شما در خانه و نشستن با بدن رها از نشانه‌های معمول راحتی هستند. بعضی گربهها محبتشان را با نشستن در فاصله‌ای نزدیک نشان می‌دهند، نه با پریدن روی پا یا درخواست نوازش.
نباید هر صدای خرخر را به‌تنهایی نشانهٔ رضایت قطعی دانست؛ گربهها گاهی در شرایط استرس یا درد هم خرخر میکنند. بهتر است حالت کلی بدن، اشتها، میزان بازی و تغییرات ناگهانی رفتار را در کنار هم ببینید. اگر گربه ناگهان منزوی، پرخاشگر یا بی‌اشتها شد، بررسی دامپزشکی از تفسیر رفتارش به عنوان «قهر» مهم‌تر است.
جمع‌بندی: گربهها در انتخاب آدم مورد علاقه‌شان بیشتر از هر چیز به احساس امنیت، رفتار قابل‌پیش‌بینی و احترام به مرزهایشان واکنش نشان می‌دهند. غذا و بازی کمک‌کننده‌اند، اما نزدیک شدن بدون اجبار و ساختن تجربه‌های مثبت روزانه است که رابطه را پایدار میکند.
