آنتی‌بادی یا Antibody نوعی پروتئین تخصصی در سیستم ایمنی بدن است که می‌تواند مواد و عوامل خاصی را شناسایی کرده و به آن‌ها متصل شود. این عوامل که آنتی‌ژن یا Antigen نام دارند، ممکن است بخشی از یک ویروس، باکتری، قارچ، انگل یا ماده دیگری باشند که سیستم ایمنی آن را شناسایی می‌کند.

آنتی‌بادی‌ها یکی از اجزای مهم سیستم ایمنی اکتسابی یا Adaptive Immune System هستند. هر آنتی‌بادی ساختاری دارد که به آن اجازه می‌دهد آنتی‌ژن مشخصی را شناسایی کند؛ به همین دلیل معمولاً برای توضیح این ارتباط از مثال «کلید و قفل» استفاده می‌شود.

اما آنتی‌بادی دقیقاً چگونه ساخته می‌شود؟ چه کاری با ویروس‌ها و باکتری‌ها انجام می‌دهد؟ و تفاوت انواع آنتی‌بادی مانند IgG، IgM و IgA چیست؟

 آنتی‌بادی چیست؟

آنتی‌بادی پروتئینی است که توسط سلول‌های سیستم ایمنی تولید می‌شود و می‌تواند آنتی‌ژن مشخصی را شناسایی کرده و به آن متصل شود.

آنتی‌بادی‌ها می‌توانند از راه‌های مختلف به دفاع بدن کمک کنند؛ برای مثال:

  • مانع اتصال بعضی ویروس‌ها یا سموم به سلول‌های بدن شوند؛
  • عوامل خارجی را برای سایر اجزای سیستم ایمنی مشخص کنند؛
  • به فعال شدن سیستم Complement کمک کنند؛
  • و حذف عوامل بیماری‌زا توسط سلول‌های ایمنی را آسان‌تر کنند.

آنتی‌بادی‌ها را با نام Immunoglobulin یا Ig نیز می‌شناسند.

آنتی‌بادی چگونه در بدن تولید می‌شود؟

یکی از سلول‌های اصلی مسئول تولید آنتی‌بادی، لنفوسیت B یا B Cell است.

وقتی سیستم ایمنی با یک آنتی‌ژن مناسب روبه‌رو می‌شود، برخی B Cellها فعال می‌شوند. این سلول‌ها می‌توانند تکثیر شده و به سلول‌های تخصصی‌تری به نام Plasma Cell تبدیل شوند.

Plasma Cellها مقدار زیادی آنتی‌بادی تولید و آزاد می‌کنند.

به زبان ساده می‌توان این فرایند را این‌طور تصور کرد:

ورود یا شناسایی آنتی‌ژن ← فعال شدن B Cell ← تشکیل Plasma Cell ← تولید آنتی‌بادی

بخشی از B Cellهای فعال‌شده نیز می‌توانند به Memory B Cell یا سلول B حافظه تبدیل شوند.

این سلول‌ها یکی از دلایلی هستند که سیستم ایمنی می‌تواند در مواجهه دوباره با برخی آنتی‌ژن‌ها پاسخ سریع‌تر و مؤثرتری ایجاد کند.

آنتی‌ژن چیست؟

برای درک عملکرد آنتی‌بادی ابتدا باید بدانیم آنتی‌ژن چیست.

آنتی‌ژن یا Antigen ماده یا ساختاری است که سیستم ایمنی قادر به شناسایی آن است و می‌تواند موجب ایجاد پاسخ ایمنی شود.

آنتی‌ژن‌ها می‌توانند به عوامل مختلفی مربوط باشند، از جمله:

  • ویروس‌ها
  • باکتری‌ها
  • قارچ‌ها
  • انگل‌ها
  • سموم
  • گرده گیاهان
  • یا برخی مواد دیگر

در بسیاری از موارد، آنتی‌بادی تمام یک ویروس یا باکتری را تشخیص نمی‌دهد، بلکه بخش مشخصی از یک مولکول روی آن را شناسایی می‌کند.

بخش مشخصی از آنتی‌ژن که آنتی‌بادی به آن متصل می‌شود Epitope نام دارد.

تفاوت آنتی‌ژن و آنتی‌بادی چیست؟

آنتی‌ژن و آنتی‌بادی دو مفهوم متفاوت اما مرتبط هستند.

آنتی‌ژن (Antigen):
ساختار یا ماده‌ای است که توسط سیستم ایمنی شناسایی می‌شود.

آنتی‌بادی (Antibody):
پروتئینی است که سیستم ایمنی تولید می‌کند و می‌تواند به آنتی‌ژن مشخصی متصل شود.

برای ساده‌تر شدن موضوع می‌توان آنتی‌ژن را «هدف» و آنتی‌بادی را یکی از ابزارهای تخصصی سیستم ایمنی برای شناسایی آن هدف در نظر گرفت.

آنتی‌بادی چه شکلی است؟

تصویر کلاسیک آنتی‌بادی معمولاً شبیه حرف انگلیسی Y نمایش داده می‌شود.

ساختار اصلی یک مولکول آنتی‌بادی از چهار زنجیره پروتئینی تشکیل شده است:

  • دو زنجیره سنگین یا Heavy Chain
  • دو زنجیره سبک یا Light Chain

در انتهای دو بازوی Y، بخش‌هایی وجود دارند که در شناسایی و اتصال به آنتی‌ژن نقش دارند.

آنتی‌بادی چه شکلی است؟

این قسمت‌ها بین آنتی‌بادی‌های مختلف تفاوت زیادی دارند و همین تفاوت به سیستم ایمنی اجازه می‌دهد تعداد بسیار زیادی آنتی‌ژن متفاوت را شناسایی کند.

بخش دیگری از آنتی‌بادی نیز می‌تواند با اجزای دیگر سیستم ایمنی ارتباط برقرار کند.

به همین دلیل، یک آنتی‌بادی هم می‌تواند هدف را شناسایی کند و هم به فعال شدن سایر سازوکارهای دفاعی کمک کند.

آنتی‌بادی در بدن چه کاری انجام می‌دهد؟

آنتی‌بادی‌ها فقط یک وظیفه ندارند. بسته به نوع آنتی‌بادی، آنتی‌ژن و محل پاسخ ایمنی، می‌توانند عملکردهای متفاوتی داشته باشند.

  • خنثی کردن ویروس‌ها و سموم

یکی از مهم‌ترین عملکردهای بعضی آنتی‌بادی‌ها Neutralization یا خنثی‌سازی است.

فرض کنید یک ویروس برای ورود به سلول باید با یک پروتئین مشخص روی سطح سلول ارتباط برقرار کند.

اگر یک آنتی‌بادی به بخش مناسب ویروس متصل شود، ممکن است جلوی این اتصال را بگیرد.

در نتیجه، توانایی ویروس برای ورود به سلول کاهش پیدا می‌کند.

آنتی‌بادی‌ها می‌توانند به روش مشابه به برخی سموم نیز متصل شوند و مانع اثرگذاری آن‌ها بر سلول‌ها شوند.

  •  علامت‌گذاری عوامل خارجی برای سلول‌های ایمنی

گاهی آنتی‌بادی مستقیماً عامل بیماری‌زا را از بین نمی‌برد.

در عوض، به سطح آن متصل شده و باعث می‌شود سلول‌های دیگر سیستم ایمنی راحت‌تر آن را شناسایی کنند.

برخی سلول‌های ایمنی گیرنده‌هایی دارند که قسمت خاصی از آنتی‌بادی را تشخیص می‌دهند.

وقتی سطح یک عامل خارجی با آنتی‌بادی پوشانده شده باشد، سلول‌های ایمنی می‌توانند آن را راحت‌تر شناسایی و حذف کنند.

این فرایند را Opsonization می‌نامند.

  • فعال کردن سیستم Complement

بعضی آنتی‌بادی‌ها پس از اتصال به آنتی‌ژن می‌توانند در فعال شدن مجموعه‌ای از پروتئین‌های خون به نام Complement System نقش داشته باشند.

سیستم Complement بخشی از دفاع ایمنی بدن است و فعال شدن آن می‌تواند به شناسایی، آسیب زدن یا حذف برخی عوامل خارجی کمک کند.

به این ترتیب آنتی‌بادی‌ها می‌توانند میان سیستم ایمنی اکتسابی و سایر مکانیسم‌های دفاعی بدن ارتباط ایجاد کنند.

  •  به هم متصل کردن آنتی‌ژن‌ها

برخی آنتی‌بادی‌ها می‌توانند به چند آنتی‌ژن متصل شوند و باعث تجمع آن‌ها شوند.

این فرایند که Agglutination نام دارد، می‌تواند شناسایی و حذف عوامل خارجی توسط سیستم ایمنی را آسان‌تر کند.

انواع آنتی‌بادی در بدن کدام‌اند؟

در بدن انسان پنج کلاس اصلی Immunoglobulin وجود دارد:

  • IgG
  • IgM
  • IgA
  • IgE
  • IgD

هر یک از این آنتی‌بادی‌ها ویژگی‌ها و وظایف متفاوتی دارند.

IgG چیست؟

IgG یکی از مهم‌ترین و فراوان‌ترین انواع آنتی‌بادی در خون است.

IgG در پاسخ ایمنی نسبت به بسیاری از عوامل خارجی نقش دارد و می‌تواند در:

  • Neutralization
  • Opsonization
  • فعال‌سازی Complement
  • و پاسخ‌های بعدی سیستم ایمنی

مشارکت داشته باشد.

یکی از ویژگی‌های مهم IgG این است که می‌تواند از جفت یا Placenta عبور کند و بخشی از ایمنی غیرفعال را از مادر به جنین منتقل کند.

IgM چیست؟

IgM معمولاً یکی از اولین انواع آنتی‌بادی است که در پاسخ اولیه سیستم ایمنی به یک آنتی‌ژن جدید تولید می‌شود.

ساختار IgM به آن اجازه می‌دهد هم‌زمان به چندین آنتی‌ژن متصل شود.

IgM همچنین توانایی بالایی برای مشارکت در فعال‌سازی سیستم Complement دارد.

پس از گذشت زمان، پاسخ سیستم ایمنی ممکن است به تولید انواع دیگری از آنتی‌بادی، از جمله IgG، تغییر کند.

IgA چیست؟

IgA نقش مهمی در سطوح مخاطی بدن دارد.

این آنتی‌بادی در بخش‌هایی مانند:

  • دستگاه تنفسی
  • دستگاه گوارش
  • بزاق
  • اشک
  • و برخی ترشحات بدن

وجود دارد.

IgA به محافظت از نقاطی کمک می‌کند که بسیاری از عوامل خارجی از طریق آن‌ها با بدن تماس پیدا می‌کنند.

IgA همچنین در شیر مادر، به‌ویژه شیر اولیه، وجود دارد و بخشی از محافظت ایمنی منتقل‌شده از مادر به نوزاد را تشکیل می‌دهد.

IgE چیست؟

IgE مقدار بسیار کمتری نسبت به IgG در خون دارد، اما نقش‌های مهمی در سیستم ایمنی ایفا می‌کند.

این آنتی‌بادی به‌خصوص با:

  • واکنش‌های آلرژیک
  • و دفاع بدن در برابر برخی انگل‌ها

ارتباط دارد.

IgE می‌تواند به سلول‌هایی مانند Mast Cell متصل شود و در آزاد شدن مواد مرتبط با واکنش‌های التهابی و آلرژیک نقش داشته باشد.

IgD چیست؟

IgD نسبت به برخی انواع دیگر آنتی‌بادی کمتر شناخته شده است.

بخش مهمی از IgD روی سطح بعضی از B Cellها قرار دارد و به‌عنوان بخشی از B Cell Receptor در شناسایی آنتی‌ژن و فعال شدن این سلول‌ها نقش دارد.

تفاوت IgG و IgM چیست؟

IgG و IgM از شناخته‌شده‌ترین انواع آنتی‌بادی هستند، اما نقش آن‌ها یکسان نیست.

به‌طور کلی:

IgM:
معمولاً در مراحل اولیه پاسخ به یک آنتی‌ژن جدید زودتر ظاهر می‌شود.

IgG:
معمولاً در مراحل بعدی پاسخ ایمنی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و در پاسخ‌های طولانی‌تر و حافظه ایمنی نقش مهمی دارد.

با این حال، تفسیر IgG و IgM در آزمایش‌های پزشکی همیشه به این سادگی نیست و به نوع عامل، آزمایش و شرایط فرد بستگی دارد؛ بنابراین نتیجه آزمایش آنتی‌بادی نباید صرفاً بر اساس این توضیح عمومی تفسیر شود.

آیا هر آنتی‌بادی فقط یک آنتی‌ژن را شناسایی می‌کند؟

یکی از ویژگی‌های مهم سیستم ایمنی Specificity یا اختصاصی بودن است.

هر آنتی‌بادی دارای ناحیه اتصال مخصوصی است که به ساختار مشخصی روی آنتی‌ژن متصل می‌شود.

برای توضیح ساده این موضوع معمولاً از مثال «کلید و قفل» استفاده می‌شود.

اما در سطح مولکولی، موضوع پیچیده‌تر است و گاهی یک آنتی‌بادی می‌تواند ساختارهای بسیار مشابه را نیز شناسایی کند.

توانایی بدن برای ساخت مجموعه بسیار بزرگی از آنتی‌بادی‌های متفاوت، یکی از ویژگی‌های مهم سیستم ایمنی اکتسابی است.

بدن چگونه می‌تواند این همه آنتی‌بادی متفاوت بسازد؟

بدن انسان لازم نیست برای هر آنتی‌ژن ممکن یک ژن جداگانه داشته باشد.

B Cellها با استفاده از فرایندهای پیچیده ژنتیکی می‌توانند بخش‌های مختلف ژن‌های مربوط به Immunoglobulin را به شکل‌های مختلف ترکیب کنند.

این مکانیسم باعث ایجاد تنوع بسیار زیادی در گیرنده‌های B Cell و آنتی‌بادی‌ها می‌شود.

بعد از مواجهه با آنتی‌ژن نیز فرایندهای دیگری می‌توانند باعث انتخاب و تکامل B Cellهایی شوند که آنتی‌بادی‌های مناسب‌تری تولید می‌کنند.

به همین دلیل سیستم ایمنی می‌تواند مجموعه بسیار بزرگی از آنتی‌ژن‌های متفاوت را تشخیص دهد.

آنتی‌بادی چه ارتباطی با حافظه سیستم ایمنی دارد؟

پس از مواجهه سیستم ایمنی با بعضی آنتی‌ژن‌ها، بخشی از B Cellها می‌توانند به Memory B Cell تبدیل شوند.

این سلول‌ها ممکن است مدت طولانی در بدن باقی بمانند.

اگر همان آنتی‌ژن دوباره وارد بدن شود، سلول‌های حافظه می‌توانند در ایجاد یک پاسخ سریع‌تر و مؤثرتر نقش داشته باشند.

بنابراین حافظه سیستم ایمنی فقط به وجود آنتی‌بادی‌های در حال گردش محدود نمی‌شود؛ سلول‌های حافظه نیز بخش مهمی از این سیستم هستند.

واکسن چه ارتباطی با آنتی‌بادی دارد؟

یکی از اهداف واکسیناسیون این است که سیستم ایمنی با یک آنتی‌ژن یا اطلاعات مرتبط با آن آشنا شود، بدون اینکه لازم باشد فرد ابتدا بیماری ناشی از همان عامل را تجربه کند.

در پاسخ به واکسن، سیستم ایمنی می‌تواند:

  • B Cellها را فعال کند؛
  • آنتی‌بادی تولید کند؛
  • و سلول‌های حافظه ایجاد کند.

در صورت مواجهه بعدی با عامل بیماری‌زا، این حافظه ایمنی می‌تواند به پاسخ سریع‌تر سیستم ایمنی کمک کند.

البته آنتی‌بادی تنها بخش ایمنی حاصل از واکسن نیست و پاسخ‌های سلولی نیز در بسیاری از واکسن‌ها اهمیت دارند.

آیا وجود آنتی‌بادی به معنی ایمنی کامل است؟

خیر.

وجود آنتی‌بادی نشان می‌دهد سیستم ایمنی با یک آنتی‌ژن مواجه شده یا نسبت به آن پاسخ ایجاد کرده است، اما صرف وجود آنتی‌بادی همیشه به معنی محافظت کامل در برابر بیماری نیست.

میزان محافظت می‌تواند به عوامل مختلفی بستگی داشته باشد، از جمله:

  • نوع عامل بیماری‌زا
  • نوع آنتی‌بادی
  • مقدار آنتی‌بادی
  • توانایی Neutralization
  • محل حضور آنتی‌بادی
  • وجود سلول‌های حافظه
  • و سایر بخش‌های پاسخ ایمنی

به همین دلیل نتیجه یک آزمایش Antibody باید بر اساس هدف آزمایش و شرایط پزشکی فرد تفسیر شود.

آیا آنتی‌بادی همیشه برای بدن مفید است؟

آنتی‌بادی‌ها یکی از مهم‌ترین ابزارهای دفاعی بدن هستند، اما فعالیت سیستم ایمنی همیشه فقط علیه عوامل خارجی نیست.

گاهی سیستم ایمنی ممکن است به اشتباه ساختارهای طبیعی بدن را هدف قرار دهد و Autoantibody یا خودآنتی‌بادی تولید کند.

این پدیده می‌تواند در برخی بیماری‌های خودایمنی دیده شود.

همچنین IgE می‌تواند در واکنش سیستم ایمنی به مواد حساسیت‌زا نقش داشته باشد.

بنابراین عملکرد آنتی‌بادی‌ها باید در چارچوب تنظیم دقیق سیستم ایمنی انجام شود.

آنتی‌بادی در کجای بدن وجود دارد؟

آنتی‌بادی‌ها فقط در خون وجود ندارند.

بسته به نوع Immunoglobulin، می‌توان آن‌ها را در نقاط مختلف بدن یافت، از جمله:

  • خون
  • مایع لنفاوی
  • بافت‌ها
  • سطوح مخاطی
  • بزاق
  • اشک
  • ترشحات دستگاه تنفسی و گوارشی
  • و شیر مادر

نوع آنتی‌بادی موجود در هر محیط نیز متفاوت است.

برای مثال IgG در خون اهمیت زیادی دارد، در حالی که IgA نقش برجسته‌تری در سطوح مخاطی ایفا می‌کند.

آزمایش آنتی‌بادی چیست؟

آزمایش‌های آنتی‌بادی یا Antibody Serology Tests به دنبال آنتی‌بادی‌های مشخص در نمونه خون می‌گردند.

وجود یک آنتی‌بادی خاص ممکن است نشان دهد سیستم ایمنی قبلاً با یک آنتی‌ژن مواجه شده یا در پاسخ به واکسیناسیون نسبت به آن پاسخ ایجاد کرده است.

اما کاربرد و تفسیر آزمایش‌های آنتی‌بادی بسته به بیماری و نوع تست متفاوت است.

بنابراین «مثبت بودن آنتی‌بادی» را نمی‌توان برای تمام بیماری‌ها به یک شکل تفسیر کرد.

جمع‌بندی

آنتی‌بادی یا Immunoglobulin پروتئینی تخصصی در سیستم ایمنی اکتسابی است که می‌تواند آنتی‌ژن‌های مشخصی را شناسایی کرده و به آن‌ها متصل شود.

آنتی‌بادی‌ها عمدتاً توسط Plasma Cellهایی که از B Cellها به وجود می‌آیند تولید می‌شوند و از راه‌های مختلف به دفاع بدن کمک می‌کنند؛ از جمله:

  • خنثی کردن برخی ویروس‌ها و سموم
  • مشخص کردن عوامل خارجی برای سلول‌های ایمنی
  • فعال کردن Complement
  • و تسهیل حذف عوامل خارجی

پنج کلاس اصلی آنتی‌بادی در انسان IgG، IgM، IgA، IgE و IgD هستند که هر یک وظایف و محل‌های فعالیت متفاوتی دارند.

آنتی‌بادی‌ها بخش مهمی از دفاع بدن محسوب می‌شوند، اما سیستم ایمنی تنها از آنتی‌بادی تشکیل نشده است. سلول‌های ایمنی، حافظه ایمنی، Complement، سیستم ایمنی ذاتی و بسیاری از سازوکارهای دیگر نیز برای محافظت از بدن با یکدیگر همکاری می‌کنند.

 

 

منابع