وقتی بچه بودیم، دوست پیدا کردن انگار راحتترین کار دنیا بود. کنار هم توی مدرسه مینشستیم، یه زنگ تفریح با هم بازی میکردیم و تمام؛ دوست میشدیم.
اما هرچی بزرگتر میشیم، این داستان سختتر میشه. دانشگاه تموم میشه، هرکسی درگیر کار، خانواده یا زندگی خودش میشه و کمکم متوجه میشیم آدمهای جدیدی وارد زندگیمون نمیشن.
شاید بارها با خودتون گفته باشید: «کاش یه دوست جدید داشتم.» خبر خوب اینه که این حس فقط برای شما نیست. خیلی از آدمها بعد از بزرگسالی همین دغدغه رو دارن و اتفاقاً پیدا کردن دوست جدید هنوز هم ممکنه؛ فقط روشش با دوران مدرسه فرق کرده.
چرا بعد از بزرگسالی دوست پیدا کردن سختتر میشه؟
وقتی بچه هستیم، تقریباً هر روز کنار آدمهای همسن خودمون قرار میگیریم. مدرسه، کلاس، دانشگاه یا حتی محله، فرصتهای زیادی برای آشنا شدن با آدمهای جدید ایجاد میکنه.
اما بعد از چند سال، زندگی شکل دیگهای پیدا میکنه. بیشتر وقت ما صرف کار، درس، مسئولیتهای خانوادگی یا رسیدگی به کارهای روزمره میشه و طبیعیه که فرصت آشنایی با آدمهای جدید کمتر بشه.
از طرف دیگه، خیلیها تصور میکنن همه اطرافیانشون از قبل گروه دوستان خودشون رو دارن و دیگه جایی برای یک دوست جدید وجود نداره؛ در حالی که واقعیت این نیست. خیلی از بزرگسالها هم مثل شما دنبال دوستیهای تازه و صمیمی هستن، فقط کسی قدم اول رو برنمیداره.
دوست واقعی یک شبه پیدا نمیشه
یکی از اشتباههایی که خیلی از ما انجام میدیم اینه که انتظار داریم بعد از یکی دو بار دیدن یک نفر، رابطه خیلی صمیمی بشه
اما تحقیقات نشون داده شکل گرفتن یک دوستی واقعی زمان میبره. معمولاً چندین ساعت با هم وقت گذروندن، گفتگو کردن و تجربههای مشترک لازمه تا دو نفر احساس نزدیکی واقعی پیدا کنن.
پس اگر بعد از اولین قرار یا اولین گفتگو هنوز احساس صمیمیت نکردید، فکر نکنید مشکلی وجود داره. دوستی، کمکم ساخته میشه.
۱. عضو یک باشگاه کتابخوانی بشید
اگر از کتاب خوندن خوشتون میاد، باشگاههای کتابخوانی یکی از بهترین جاها برای پیدا کردن دوستهای جدید هستن.
مزیتش اینه که از همون اول موضوع مشترک برای حرف زدن دارید. لازم نیست دنبال سوژه بگردید یا نگران سکوت بین صحبتها باشید. درباره کتاب، شخصیتها یا پایان داستان حرف میزنید و کمکم گفتگو به موضوعهای دیگه هم کشیده میشه.
حتی اگر کتابخوان حرفهای نیستید، خیلی از باشگاهها برای تازهکارها هم مناسبن.
۲. توی کلاس یا کارگاه شرکت کنید
قرار نیست فقط برای یاد گرفتن مهارت جدید ثبتنام کنید.
کلاسهای آشپزی، عکاسی، نقاشی، زبان، سفالگری، موسیقی یا حتی دورههای آنلاین، پر از آدمهاییه که علایق مشترکی با شما دارن.
وقتی چند هفته کنار هم باشید، طبیعیه که گفتگوها بیشتر بشه و احتمال شکل گرفتن دوستی هم بالا بره.
۳. همکارهاتون رو فقط همکار نبینید
خیلی از دوستیهای موندگار از محیط کار شروع شدن.
اگر با یکی از همکارهاتون احساس راحتی میکند، لازم نیست مستقیم پیشنهاد یک برنامه بزرگ بدید. از یک ناهار ساده، خوردن قهوه بعد از کار یا حتی یک پیادهروی کوتاه شروع کنید.
بعضی وقتها فقط کافیه از فضای رسمی اداره بیرون بیاید تا متوجه بشید چقدر حرف مشترک دارید.
۴. با دوستهای قدیمی دوباره ارتباط بگیرید
همیشه لازم نیست از صفر شروع کنید.
شاید کسی باشه که چند سال پیش باهاش دوست بودید اما به خاطر مهاجرت، دانشگاه، کار یا مشغلههای زندگی ارتباطتون قطع شده.
گاهی یک پیام ساده مثل «یاد تو افتادم، دوست داری یه روز همدیگه رو ببینیم؟» میتونه دوباره یک دوستی قدیمی رو زنده کنه.
حتی بعضی آشناهایی که قبلاً فقط در حد سلام و احوالپرسی بودن، ممکنه امروز تبدیل به یکی از نزدیکترین دوستهای شما بشن.
۵. از دوستهاتون کمک بگیرید
اگر به شهر جدیدی نقل مکان کردید یا احساس میکنید دایره ارتباطاتتون کوچیک شده، از دوستهای فعلیتون کمک بخواید.
خیلی از آدمها دوست دارن دوستانشون رو به هم معرفی کنن. شاید یکی از دوستهای دوستتون، دقیقاً همون آدمی باشه که سالها دنبالش بودید.
برخلاف چیزی که فکر میکنیم، درخواست معرفی شدن اصلاً عجیب نیست.
۶. باشگاه فقط برای ورزش نیست
باشگاه، کلاس پیلاتس، یوگا، کراسفیت یا حتی گروههای دویدن، یکی از بهترین جاها برای دوست پیدا کردنه.
شروع مکالمه هم اصلاً سخت نیست.
مثلاً میتونی بگی:
اولین بارته این کلاس میای؟
مربی اینجا خوبه؟
همین گفتوگوهای کوتاه ممکنه شروع یه دوستی طولانی باشن.
حواست به دوطرفه بودن رابطه باشه
یه دوستی سالم این شکلیه:
•هر دو نفر پیام میدن.
•هر دو برای دیدن هم وقت میذارن.
•هر دو احوال همدیگه رو میپرسن.
•هر دو برای ادامه رابطه تلاش میکنن.
اگه همیشه فقط تو دنبال رابطه باشی، احتمالاً اون دوستی ارزش این همه انرژی رو نداره.
برای دوست پیدا کردن لازم نیست آدم فوقالعاده اجتماعی یا برونگرا باشید. بیشتر دوستیهای ماندگار با یک سلام ساده، یک سوال معمولی یا حتی یک تعریف کوچک شروع شدن.دوست پیدا کردن بعد از بزرگسالی شاید سختتر از دوران مدرسه باشه، اما غیرممکن نیست. اگر خودتون رو در موقعیتهای جدید قرار بدید، علایقتون رو دنبال کنید و کمی صبور باشید، احتمال اینکه آدمهای همفکر و هممسیر وارد زندگیتون بشن خیلی بیشتر میشه.
گاهی فقط کافیه اولین قدم رو بردارید.
